Delilik şüphesiz aptallıktan iyidir.Delilik var olmuş bir zekânın yok oluşudur;aptallık,var olmamış bir zekânın var olmamaya devam edişidir.Deliliğin hiç olmazsa mazisi şanlı.Aptallığın şerefli bir tarihi bile yok.
Zira hepimiz yaşamla bağını az ya da çok kaybetmiş,kör topal idare eden insanlarız.Hatta yaşamdan öylesine kopuğuz ki,gerçek "canlı hayata" karşı adeta tiksinti duyuyor,bize hatırlatılmasına dahi katlanamıyoruz.Öyle bir hale gelmişiz ki,gerçek "canlı hayat" bize adeta bir iş,bir ödev gibi görünüyor,onu kitaptan öğrenmeyi yeğliyoruz.