En zoru da, herhangi biri olmayı başarabilmek...
O kadar zor ki, bunun için çabalamayız bile, zira herhangi birine iktidar ve güç bırakılmaz, dolayısıyla herhangi biri dünyada olup biten kötülüklere en uzak tribündeki seyirci konumunda kalır. Herhangi biri olmanın acısı, siz herhangi biri olabildiniz diye dünyanın daha iyi bir yer olmamasıdır...
Ermeni zulmüKitap Alıntısı
Yol, milletçe el ele verip omuz omuza gelebilmemizdedir.
Yol şu mübarek Anadolu topraklarını dantel gibi işleyerek üretimi üç-beş katına çıkartmaktadır.
Yol, bunu başarabilmek üzere yatırımları hızlandırmak için işi ehline teslim edebilmektedir.
Yol, genç nesillerimize tarihimizi, örfümüzü, ananelerimizi, harsımızı bihakkın öğretmek, onları yarının Türkiyesi ve ilelebed var olacak Cumhuriyetimiz için yetiştirebilmektedir.
Yol, içerde müttehit hale gelirken, dışarda kendimizi eksiksiz tanıtabilmemizdedir.
O halde birleşelim, yatırımlara hız verelim ve üretimi katlayalım... Tek çıkar yol, Türkiye'nin kuvvetlenmesidir. Tek çıkar yol dipdiri, güçlü mü güçlü, ihtiyaçlarını gidermiş bir Türk milletindedir.
Selahattin Turgay Daloğlu
Haydi, davranın ve kalkın ayağa...
Reklam
Bana bir aşk gerekŞiir
Bana bir umut gerek ayağa kalkabilmek için.
Bana bir de aşk gerek,
Bana gereken her şeyi yapabilmek için;
İstemek için, cesur olmak için,
Başarabilmek için,
Yaşayabilmek için,
Yeniden sevebilmek için,
Bana bir aşk gerek,
En azından tek bir şiir yazabilmek için,
Sadece aşk için…
Mavide Beyaz Halka 
Aslı Özgür
Mavide Beyaz Halka Aslı Özgür
Yine akşam oldu... Günün yorgunluğu duvarlara sinerken, insan en çok kendi sessizliğinin sesini işitiyor. Meğer bazı uzaklıklar kilometrelerle değil, kalbin içinde büyüyen boşluklarla ölçülürmüş.
Seni düşündüğüm her vakit bunu daha iyi anlıyorum. Zira yanında olmanın da uzağında kalmanın da aynı acıyı taşıdığı zamanlar varmış. İnsan bazen kavuşamadığı için değil, kavuşsa bile eksik kalacağını bildiği için hüzünlenirmiş.
Şimdi dönüp geçmişe bakıyorum da; galiba kaybettiğim şey bir insan değilmiş yalnızca. Bir ihtimal, bir hayal, bir duaya sığdırdığım güzel zanlarmış.
Yine de kırgın değilim. Çünkü bazı insanlar hayatımıza kalmak için değil, bize insan kalmanın ne kadar zor olduğunu öğretmek için giriyor.
Ve anlıyorum ki; Ben baştan kaybetmedim. Belki de kazandığım şey, acının içinden geçerken vicdanımı yitirmemekti.
İnsanlık gürültünün peşinden koşarken, bir kalbi incitmemeyi başarabilmek de bir zaferdir.
Şimdi gece yavaşça şehrin üzerine inerken, ben Rabbime bıraktığım şeylerin huzuruyla oturuyorum. Ne geleni zorla tutacak kudretim var, ne gideni geri çevirecek sözüm...
Lâkin biliyorum ki; Her ayrılık bir son değildir. Bazı ayrılıklar, insanın kendi içine yaptığı uzun bir dönüş yolculuğudur.
Ve ben o yolun tam ortasında, biraz kırık, biraz yorgun, fakat hâlâ duaya inanan biri olarak bekliyorum...॥
1katibehanım ✍🏼🥷🏼
Kalbimin sessiz duası 63..
Allah’ım…
Bu gece yine herkesin sustuğu bir vakitte, içimde kopan onca gürültüyle geldim huzuruna. Dışarıdan sakin görünen ama içinde bin düşünce taşıyan bir kalbinle… Yoruldum Rabbim. Sürekli güçlü durmaya çalışmaktan, kırıldığım halde belli etmemekten, içime attığım şeylerin ağırlığını tek başıma taşımaktan yoruldum.
Ama yine de biliyorum…
İnsanı ayakta tutan şey kendi gücü değil, Sen’in ona verdiği sabırmış.
Rabbim, bazen hayat insanın tam kalbine dokunuyor. En hassas yerinden kırıyor, en sustuğu yerden yoruyor. İnsan herkese gülümserken bile içinde sessizce yardım istiyormuş meğer. İşte ben bugün, kimseye anlatamadığım her şeyi Sana anlatmaya geldim.
Allah’ım, kalbimdeki karmaşayı huzura çevir. Sürekli geçmişi düşünen zihnimi sakinleştir. İçimde biriken “neden”leri, “keşke”leri, “ya böyle olsaydı”ları sustur. Bana geçmişi değiştiremeyeceğimi ama geleceği Sen’in güzelleştirebileceğini unutturma.
Rabbim, bazen çok şey hissettiğim halde susuyorum. Çünkü insan her derdini anlatamıyor. Her kırgınlığını dile getiremiyor. Bazı acılar sessiz yaşanıyor çünkü kelimeler yetmiyor. Ama Sen kalbin dilini biliyorsun Allah’ım… Söyleyemediklerimi de duyduğunu bilmek içimi biraz olsun hafifletiyor.
Allah’ım, beni yavaş yavaş tüketen şeylerden uzaklaştır. Sürekli içimi daraltan, huzurumu alan, ruhumu yoran ne varsa hayatımdan çıkar. Bana iyi gelmeyen insanları, bana zarar veren düşünceleri, beni kendimden uzaklaştıran her şeyi sessizce benden al.
Rabbim, bazen insan sadece “her şey güzel olacak” cümlesine inanmak istiyor. Ben de inanmak istiyorum Allah’ım… Bir gün gerçekten huzurlu uyanacağıma, içimin hafifleyeceğine, artık savaşmadan da yaşayabileceğime inanmak istiyorum. Uzun zamandır verdiğim mücadelelerin sonunda güzel bir hayatın beni beklediğini hissedebilmek
Aklı ile duyguları arasında sıkışıp kalıyordu. Doğru olanın aklını dinlemek olduğunu biliyor, ama bunu başarabilmek için kendini zorlamak zorunda kalıyordu.
Reklam
Reklam