Semiha Ayverdi gerçek bir mütefekkir. Bu, onunla ilk temasımız değil. Küçük bir kız çocuğuyken birkaç kitabını okuduğumu hatırlıyorum. Halk kütüphanesinde, kendisi gibi asil bir köşesi vardı.
Yusufçuk, ilahî aşkı anlatan; kâinat kitabını doğru okumayı öğütleyen ve bu kitabı tanıtma hizmetiyle yanan bir deneme eseri. Üslubu, zarafeti aşıp asil bir hâle dayanıyor. Ve bu asaletin beslendiği derinlik, cümlelerini de büyük ölçüde etkiliyor. Ben de her seferinde bundan çok etkileniyorum.
Bir tohumun çiçeğe durmak gayesiyle gösterdiği çabayı birkaç cümleyle anlatırken hem arkadaki hakikî kudrete şükrediyor hem de çiçeğin bu yolda nerelerden geçtiğini, güneşin nasıl bir vazife aldığını, toprağın onunla nasıl hemhâl olduğunu hissettiriyor.
Yazılarında zorlamadan doğan bir güzellik seziyorum. Ve bu “zorlamasız güzellik”, mütevazı bir hicap ve ölçüyle ardındaki birikimi perdeliyor. Sanki ansızın içine dolanı yazma ihtiyacı hissetmiş ve bizimle paylaşmış gibi. Oysa bunu başarabilmek epeyce zor bir iş.
Her okuyuşumda bir kez daha hayran kalıyorum.
Yine karşınıza Dream Harbor serisi ile geldim… Bu seri bana, halamdan 18 yaşlarında iken aldığım; hayatın içinden konulu seri kitaplar gibi bir his veriyor. O yüzden bu seriden kopamıyorum…
Hemen konusuna gelecek olursam; Iris, tek gecelik ilişkilerden yana olan, çoğu işte birkaç aydan fazla kalmayan, hayatı konusunda hızlı hareket edip kararlar veren kızımız.
Archer ise; dünyaca ünlü bir şef, burnu biraz havada ve ufakalaca davranan başrol adamımız…
Yolları; Archer’ın beş sene önce takıldığı bir kızdan çocuğu olduğunu öğrendiği anda kesişiyor. 5 yaşındaki Olive’nin annesi ölmüş, kendisi Dream Harbor da ananesi ile yaşıyor ve babası Archer ile iletişime geçmişler. Archer daha önce Dream Harbor’u bilmiyor ve geldiğinde buradan bir an önce gitmek istiyor fakat yapması gereken bir şey var… o da kızı Olive’nin yasal ebeveyni olmak. Bunu başarabilmek için 6 ay boyunca Dream Harbor Kasabasında kalması gerekiyor. Olive’ye bakabilmesi için bir bakıcıyı işe alması gerekiyor ve şansa bakın ki Iris bu sırada beş parasız bir şekilde iş arıyor… Böylece hikayemiz başlıyor.
Kitapta sevmediğim ve eleştirdiğim şeylere gelelim;
Birkaç bölüm daha Olive’nin babası ile konuşmamasını, sessiz kalmasını isterdim. Bana göre bu kısımlar, çocuğun ona alışması, eve alışması,yeni bir düzene alışması üstün körü yazılmıştı.
Ayrıca Iris’in hamile olduğunu Archer’e söylediği andaki sahnenin daha uzun daha duygusal olmasını beklerdim ama yazarımız asıl önemli kısımları kısa tutmayı tercih etmiş.
Ve ilk birlikteliklerinde… birbirlerini sırf ateşlerini söndürmek için kullanmaları iğrençti. Duygusallık nerde, bağ kurma nerde? Dream Harbor serisine yakıştıramadım. Bunlar benim için eksilerdi.
Ayrıca Archer her seferinde Paris’e geri dönmek istiyordu. Kızı ile orda hayat kurmak istiyordu. Bir anda nasıl
Reklam
ŞEYTAN TANGOSU ;
Kuş uçmaz kervan geçmez bir kasabada her bölümde bir karakterin günlük rutinine okuyucuyu götüren yazar;umutsuz bekleyişlerinde kaçma amacı güden ancak bunu başarabilmek için bir kahramana ihtiyaç duyan kasabalıların dili olurken her bir detayı izlenimsel bir betimleme içinde ele alarak okuyanı sıra dışı bir o kadar da zorlu bir okuma yolculuğuna çıkarır...Bu yolculukta yağmurun sesi kurgunun sonuna kadar okuyana eşlik eder...Bir bölümde dünyadan kopan doktorun evine konuk olan okuyucu başka bir bölümde fare zehri taşıyan küçük kızın yanında kendini bulurken farklı bir bölümde kahramanları İrimiası'ın konuşmasını ağzı açık dinleyen kasabalıların içinde bulur...
Kendi yarattıkları dünyanın içinde cehennemi yaşayan bedenen ve ruhen çökmüş bu insanlar;bir ileri iki geri tıpkı tango misali ilerlerken kurtarıcılarını beklerler... Ancak o kurtarıcı Mesih mi yoksa şeytan mı?...
Açıkçası okumakta zorlandigim olaya gidişata hakim olmakta bayağı çaba sarf ettiğim, yorucu bir kitap , bir eser oldu benim için .
️ Her Roj Bîst rûpel xwendin
( 325 Sy. P ; 6 )
Mükemmel
Bayılıyorum kesinlikle uzun olması gözünüzü korkutmasın. 4-5 günde okumuştum. Sonu biraz yavaş ilerliyor sadece. Seriye bir devam kitabı yazılınca eskisinden de iyi bir şey başarabilmek gerekiyor. Bu da öyle bir kitaptı
Eona -651 sayfa
Alison Goodman
Eon'la başlayan serinin ikinci ve son kitabı. İlk kitapta Eon'un erkek değil kadın olduğu anlaşılmıştı. 500 yıl sonra Yansıma Dragonu'yla iletişim kuran kişi olmuştu. 1. Kitabın sonunda yaşananlar üzerine kralın kardeş tahtı ele geçirmiştir.
Eona'nın şimdi yapması gereken iki şey vardır. Birincisi Prens Kygo'ya krallığını geri alması için yardım etmektir. İkincisi ise bu işi başarabilmek için Dragonuyla doğru bir iletişim kurmaktır. Eona, istemese de fare dragonu ustası Lord Ido'dan yardım almaya başlar. Lord Ido ve Eona, başarısız olursa on iki dragon ejderhası yok olacaktır.
Fantastik kitap severlere kesin önersemde piyasa da bulması zor bir kitap serisiydi. Ben çok severek okudum iki kitabı da. Bulabilirseniz kaçırmayın.
Simgebilim profesörü Robert Langdon ın bile aklını karıştıracak, aksiyonu yüksek , merak uyandıran bir girişle başlıyor "Sırların Sırrı".
Yüksek hızla giriş hızını hiç azaltmadan kitap boyunca devam ediyor ara yerlerde tempo biraz düşse de 650 sayfalık kitapta bunu başarabilmek de Dan Brown a yakışırdı
Reklam
Reklam