Kim tartabilir üzerime boşanan kan gibi terörü
Elleriyle, bir çırpıda? Hiç kimse.
Şeytan üfeliyor çoklarının zırhlarına küfür tozlarını
Başkaldırış adlarını vermişler, değersizleşmeye,
Küfürler, lânetler okumaya insanlara.
Bana bakıyorlar, beni arıyorlar tenhalarda, şüphesiz
Onlara taşıdığımdan büyük bir nefret besliyorlar,
Her günün şafağında, büyük jiletlerle kesik attıkları
Kollarından, boşanan, haykırılan kanlarla, emzirircesine.
Çünkü onları isteyecek benden, şeytan,
Çocuklarımı sen öldürdün, sen!
Böyle haykıracak karşımda.
Ancak şeytan, bu tertemiz yüreği, bu iyi kalpleri
Ne diye çalanı öldürmemeli? Sorarım sana!
Çullanmışlar gücüme, kuvvetime, parmak uçlarıyla
Bunlar. Sigara izmaritlerini ezerlercesine,
Haykırıyorlar hissiz ölümleri, umarsızca.