"İnsan bu dünyaya keyif sürmek ve lezzet almak için gelmediğine, mütemadiyen (devamlı surette) gelenlerin gitmesi ve gençlerin ihtiyarlaması ve mütemadiyen zeval (yok olma) ve firakta(ayrılık) yuvarlanması şahittir...
Demek insan dünya ya yanlız güzel yaşamaya, rahatla ve safa ile ömür geçirmeye gelmemiştir. Belki azim bir sermaye elinde bulunan insan, burada ticaret ile ebedi, daimî bir hayatın saadetine çalışmak için gelmiştir.