Matsuo Başo 17. yy da yaşamış, Japonya nın en büyük şairi kabul edilen haiku ustasıdır.
Kuzeye giden ince yol, klasik Japon edebiyatının en önemli metinlerinden biri kabul ediliyor.
Kitap, Başo nun uzun ve tehlikeli yolculuğunu anlatan bir seyahat günlüğü.
Başo bu eserini düzyazı ve haikunun birleşmesinden oluşan “haibun” türünde kaleme almış.
Yazar ve kitap hakkında ön bilgi edinip kitabı öyle okumaya başladım. Bu ön bilgiler ışığında açıkcası kitaptaki doğa betimlemelerinin harika olacağını düşünmüştüm. Ancak kitap sıradan bir dille yazılmış. Yazarın uzun seyahatindeki gittiği dağlar veya tapınaklar gözümde canlanmadı. Kilometrelerce yürüyor ama yorgunluk bana geçmedi. Zorlu hava şartlarına maruz kalıyor ama beni tedirgin etmedi. Dağ görmüş, çok yürümüş, üşümüş şeklinde okudum.
Kitap çok seri bir şekilde okunuyor. Başo nun haikuları için “Kelebek Düşleri”önerilmiş. Bir sonraki okuyacağım eseri o olacak.
Bu kitap sayesinde bünyeme #haiku şiiri katılmış oldu :)
Yazarla tanıştığım ilk kitap oldu. Japon edebiyatı denince oldukça övgüyle bahsedilen, hatta başyapıt olarak görülen bir eser olduğunu biliyordum ama açıkçası ben o kadar etkilenemedim. Belki beklentimi çok yüksek tuttum ya da kitabın vermek istediği dinginliği tam yakalayamadım.
Kitap, Bashō’nun kuzeye yaptığı yolculuğu anlatıyor. Ancak bu klasik bir gezi kitabı gibi değil; yolculuk sırasında gördüğü yerleri, hissettiklerini ve anlık izlenimlerini araya serpiştirdiği şiirlerle birlikte aktarıyor. Bu yönüyle oldukça farklı ve hoş bir anlatımı var. Okuması çok hızlı ilerledi; kısa sürede başlayıp bitirdim. Ama bende derin bir etki bıraktığını söyleyemem.
Genel olarak sakin, dingin ve farklı bir okuma deneyimi sunuyor. Büyük beklentilerle değil de daha çok araya dinlendirici bir kitap konarak okunabilecek eserlerden.
Kuzeye Giden İnce Yol — Matsuo Bashō
Kuzeye Giden İnce Yol — Matsuo Bashō kitap yorumu
Bashō'yu merakla açtım. Şubat'ın en büyük hayal kırıklığı oldu.
Mükemmel geçen Ocak'tan sonra Şubat'ta kitaplar biraz tutmuyor üzerimde. Sırça Fanus psikolojimi paramparça etmişti — bu sefer tam tersi: hiç dokunmadı.
"Bir karakterin zihninde kaybolmak istiyorum — onun şüpheleriyle, korkularıyla, karanlık köşeleriyle. Bu kitapta yalnızca isimsiz köyler ve tapınaklar var. Ben neredeyim burada?"
Kitabın konusu şu: Matsuo Bashō, 1689'da Japonya'nın kuzeyine 156 günlük uzun bir yolculuğa çıkıyor. Maddi dünyadan uzaklaşmak, ruhani farkındalığını artırmak istiyor. Kitap bu yolculuğun notlarından oluşuyor: köyler, tapınaklar, doğa gözlemleri... Her durakta bir haiku. (5-7-5 hecelik Japon şiir türü)
Neden beklentimi karşılamadı?
Bashō'nun metni dışarıya bakıyor — doğaya, yola, anlık gözleme. Ben içeriye bakmak istiyorum. İçsel çatışma, zihinsel kazı, ruhun o karanlık kıvrımları... Hiçbirini bulamadım. Haikulardan da tat alamadım; belki çeviri sırasında kaybolmuş, belki bu tür bana göre değil.
Kitap okurken "bir karakterin zihninde kaybolmak istiyorum ama bunu bulamıyorum" diye hisseden birini tanıyorsan bu gönderiyi at ona — tam onun duygusu bu.
Hakkını teslim etmek gerekirse:
Kısa ve akıcı, ~100 sayfa, bir günde biter. Sade şiirsel gözlemleri ve doğa betimlemelerini sevenler için güzel bir deneyim olabilir. Ama bu sefer o okuyucu ben değildim.
Puanım: 2.5/5
Her kitap herkese hitap etmiyor — ve bu kitabı sevmediğim halde bitirdim, çünkü her okuma bir deneyimdir.
Siz de bir kitabı bitirip "neden okudum?" diye sordunuz mu? Yorumlara yazın
Kuzeye Giden İnce Yol 
Başo (Matsuo Bashō)
Kuzeye Giden İnce Yol Başo (Matsuo Bashō)
Haiku'yu kaybedenler kulübünün bilmem kaçıncı nüshasını dinlerken kağan beyin okumasıyla öğrendim. Merak ettim. Bu kitabı buldum ve gayet yeterli bir kitap olduğunu anladım, okuyarak. Hazırlayan kişinin emeğine sağlık herkes iyi bir iş çıkarmış. Keyifli okumalar...
Gangsta's ParadiseEdebiyat
bu kitabın hedef kitlesi komplo teorileri ile yeni tanışmaya başlamış lise yaş grubu sınıfın ilk ateisti olan o çocuklar. youtube akışlarında da başo var (ben de izliyorum) 
Jean-Christophe Grangé
Jean-Christophe Grangé
Kitapta Haiku tarzı şiirler görüyoruz. Haiku tarzını da kısaca özetleyecek olursak: 5,7,5 heceli üç dizeden oluşan japon kökenli bir şiir türü kendisi. Kitapta yer verilen şiirlerden anladığım kadarıyla sanırım Haiku'lar genelde doğadan ilham alınarak işleniyor bundan yola çıkarak doğallığın Haiku türünün en önemli özelliklerinden biri olduğunu söyleyebiliriz.
Kitapta Başo (Matsuo Bashō), Taniguçi Buson, 
Kobayashi Issa ve diğer başka kişilere ait şiirlere yer verilmiş. Bir iki istisna dışında kitapta bize sunulan şiirleri sevdim diyebilirim. Şiirde konu doğa olunca her zaman mükemmel işler çıkamıyor maalesef, bunu ve Haiku tarzı şiirlerin üç dize kuralını göz önünde bulundurursam bence kitapta yer verilen şiirlerin şairleri genel olarak iyi iş çıkarmışlar. Bu yüzden şiir okumaya ilginiz varsa kitabı okumanızı tavsiye ederim. Doğa temalı şiirlere farklı bir açıdan bakmanızı sağlayabilir.
İncelemeyi uzatmamak adına eklemediğim bir iki bilgi dışında şimdilik Haiku türü hakkında aşağı yukarı bildiklerim bu kadar, eğer bu tür hakkında sizin ayrıca bildiğiniz önemli bir şeyler varsa yorumlarda paylaşırsanız güzel olur, iyi okumalar diliyorum.
Başo (Matsuo Bashō), Taniguçi Buson, Kobayashi Issa ve diğer başka kişilere ait şiirlere yer verilmiş. Bir iki istisna dışında kitapta bize sunulan şiirleri sevdim diyebilirim. Şiirde konu doğa olunca her zaman mükemmel işler çıkamıyor maalesef, bunu ve Haiku tarzı şiirlerin üç dize kuralını göz önünde bulundurursam bence kitapta yer verilen şiirlerin şairleri genel olarak iyi iş çıkarmışlar. Bu yüzden şiir okumaya ilginiz varsa kitabı okumanızı tavsiye ederim. Doğa temalı şiirlere farklı bir açıdan bakmanızı sağlayabilir.
İncelemeyi uzatmamak adına eklemediğim bir iki bilgi dışında şimdilik Haiku türü hakkında aşağı yukarı bildiklerim bu kadar, eğer bu tür hakkında sizin ayrıca bildiğiniz önemli bir şeyler varsa yorumlarda paylaşırsanız güzel olur, iyi okumalar diliyorum.