Cennetin Doğusu, okuduktan sonra beni etkisi altına alan kitaplardan biri oldu. John Steinbeck zaten en sevdiğim yazarlardan biri. Daha önce Fareler ve İnsanlar ve Gazap Üzümleri eserlerini okumuştum. Özellikle insanı bütün kırılganlığıyla anlatabilmesi, karakterlerini tek bir “iyi-kötü” çizgisine hapsetmemesi Steinbeck’e duyduğum hayranlığın temel sebebiydi. Cennetin Doğusu ise bana göre onun insan ruhunu en derin işlediği romanlardan biri.
Kitabı okurken en çok hoşuma giden şeylerden biri gerçeklikle kurduğu bağ oldu. Romanın bazı karakterlerinin Steinbeck’in kendi ailesinden izler taşıması, anlatılan olayların yalnızca kurgu olmaktan çıkıp daha yaşayan bir şeye dönüşmesini sağlıyor. Bu yüzden kitap boyunca karakterlerle arama belirli bir mesafe koyamadım. Hepsi hatalarıyla, bencillikleriyle, sevgileriyle gerçek insanlar gibi hissettirdi. Özellikle Cathy karakteri beni rahatsız eden ama aynı zamanda üzerine en çok düşündüren karakterlerden biri oldu. Steinbeck’in kötülüğü bile tek boyutlu anlatmaması kitabın gücünü artırıyor.
Romanın altyapısında hissedilen Habil ile Kabil anlatısı da kitabı sıradan bir aile hikâyesinin çok ötesine taşıyor. Kardeşler arasındaki çatışma, kabul görme arzusu, sevgiye duyulan ihtiyaç ve kıskançlık duygusu neredeyse bütün romanın omurgasını oluşturuyor. Ancak Steinbeck bunu dini bir mesaj verme amacıyla değil, insan doğasını anlamaya çalışmak için kullanıyor. Özellikle “timshel” kavramı kitabın bence en önemli noktasıydı. İnsanın iyilikle kötülük arasında seçim yapabilme özgürlüğüne sahip olması fikri, roman boyunca karakterlerin yaşadığı bütün iç çatışmaları daha anlamlı hale getiriyor. Kitap bittikten sonra bile aklımda kalan şey olaylardan çok bu düşünce oldu.
Olay örgüsü açısından da roman inanılmaz sürükleyiciydi. Steinbeck
Suikastçının Kalbi | Selin Solaris
Merhabaaaaa bugün size serinin novella kitabıyla geldim
Bazı insanlar öldürmek için yetiştirilir.
Bazıları ise sevmek için yaratılır. Peki ya ikisini de yapmak zorunda kalırsan? Suikastçının Kalbi tam olarak böyle bir hikâye.Karanlık bir dünyanın içinde, kalbi olması yasaklanmış insanların hikâyesi. Kitabın merkezinde Rowenan var. Güçlü, zeki, soğukkanlı ve kontrolünü asla kaybetmeyen bir kadın. O bir suikastçı. Küçük yaşlardan itibaren hayatta kalmayı, emir almayı ve duygularını bastırmayı öğrenmiş. Onun dünyasında güven yok, bağ yok, tereddüt yok. Çünkü tereddüt demek ölüm demek. Rowenan dışarıdan bakıldığında taş gibi görünüyor ama satır aralarında onun içindeki yalnızlığı, kırılganlığı ve aslında ne kadar insani olduğunu hissetmemek imkânsız. Ve sonra Kant giriyor hikâyeye.Kant, Rowenan’ın tüm dengelerini bozan adam. Güçlü, karizmatik ama aynı zamanda kendi sırlarını taşıyan biri. Onun da karanlık bir geçmişi var fakat Kant’ın en tehlikeli yanı gücü değil Rowenan’ın duvarlarını yıkabilme ihtimali. Aralarındaki çekim anlık değil yavaş yavaş, gerilimle, güven testleriyle ve sorgulamalarla ilerliyor. Kim kime güvenebilir? Kim kimi kullanıyor? Kim gerçekten dürüst?
Kitap sadece bir suikast hikâyesi değil. Aynı zamanda güç savaşları, entrikalar ve manipülasyonlarla dolu bir dünya sunuyor. Yeraltı düzeni, görevler, planlar Ama beni en çok etkileyen şey aksiyondan çok karakterlerin iç çatışmalarıydı. Rowenan’ın kendi kimliğiyle yüzleşmesi.. Kant’ın seçimleri..Ve ikisinin arasında gidip gelen o ince çizgi görev mi, kalp mi?
Yazarın dili akıcı ve atmosferi çok güçlü. Özellikle Rowenan’ın iç monologları karakteri daha derin hissettiriyor. Güçlü kadın karakter okumayı seviyorsanız Rowenan tam bir dominant değil daha gerçek, daha yaralı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Bazı aşklar bir ömre sığmaz… Bazıları zamanın kendisine meydan okur.”
Bugün sizlere hem duygusal derinliğiyle hem de mistik dokusuyla beni etkileyen “Zamanın Ötesindeki Aşk” kitabından bahsedeceğim. Yazarın kalemiyle ilk kez tanıştım ama anlatımındaki akıcılık, duyguları ince ince işleyişi ve karakterleri ilmek ilmek örüşü beni gerçekten şaşırttı. Sanki yazar, zamanı bir kumaş gibi avuçlarının arasına almış ve her sayfada başka bir desen işlemiş gibi.
Bu kitap, kapağını gördüğünüz an sizi içine çeken, ismindeki o derin hüzünle kalbinize dokunan bir hikaye vaat ediyor ve bu vaadini sonuna kadar yerine getiriyor. Bu, çağların, mesafelerin ve hatta hayatın kendisinin bile ayıramadığı iki ruhun, zamanın ötesinde buluşmasının hikayesi.
Sayfaları çevirirken kendinizi bir aşk romanından çok, kaderin ilmek ilmek işlediği, hüzünle yoğrulmuş bir masalın içinde buluyorsunuz. Yazarın kalemi, sizi karakterlerin en derin acılarına, en saklı umutlarına ve asırlar süren o büyük özlemlerine tanık ediyor. Bu, bir solukta okunup geçilecek bir kitaptan ziyade, bittiğinde bile etkisinden çıkamayacağınız, "Gerçek aşk bu mu?" diye sorgulatacak, ruhunuzda iz bırakacak türden bir eser.
Bu kitabın en çok sevdiğim yanı, aşkı sadece romantik bir bağ olarak değil; ruhun kendi evrimi, yolculuğu ve sınavı olarak anlatmasıydı. Duygular çok temiz, çok saf ama bir o kadar da yoğun. Aşka, kayba, kavuşmaya, sabra ve bekleyişe dair çok fazla katman var.
Konusundan kısaca bahsedeyim:
Karakterlerimiz, kendilerine ait iki ayrı hayatın içinde yaşarken hiç beklemedikleri bir şekilde yolları kesişiyor. Fakat bu kesişme öyle bildiğimiz türden bir karşılaşma değil… Zamanın büküldüğü, kaderin ince bir çizgi gibi yeniden yazıldığı bir bağ ile birbirlerine çekiliyorlar.
İkisini de geçmişten yaraları, geleceğe
Matruşka: Maskeler Sevde Nur
İç içe geçmiş hayatlar, kimlikler ve sırlarla dolu, tıpkı adını aldığı Matruşka bebekleri gibi katman katman açılan, şaşırtıcı bir kurgu…
“Öp beni, iyileşsin yaralarım, öyle öp ki yenilerine yer açılsın…” diye başlayan hikâye, okuyucusuna duygusal bir tokatla merhaba diyor. Kitabın baş kahramanı Ala Lara Akkor, annesi tarafından sevilmeyen, ama bunun nedenini hiç öğrenememiş; güçlü görünse de içinde yara bere içinde kalmış bir kadın. Yazılımcı olarak başarıdan başarıya koşarken, aslında ailesinin karanlık geçmişiyle, devletin gölge kurumlarıyla ve Rus mafyasıyla örülü bir intikam savaşına sürükleniyor.
İlk başta bir aşk hikâyesi gibi başlasa da kitap, klasik romantik kurgulardan oldukça farklı. Okur, kısa sürede kendini istihbarat oyunlarının, mafya hesaplaşmalarının ve devletler arası çıkar savaşlarının tam ortasında buluyor.
Ala’nın ajan olarak görevlendirilmesiyle başlayan macera, giderek hızlanan bir tempoda ilerliyor. Kitap boyunca sırlar birer birer ortaya dökülürken, yazar hem merakı diri tutuyor hem de her bölüme duygusal bir ton katmayı başarıyor.
Ala Lara Akkor: Kitabın kalbi. Her ne kadar sevgisiz büyümüş olsa da içinde bastıramadığı bir adalet ve aidiyet duygusu taşıyor. Güçlü, zekâsı keskin ama kırgınlıklarıyla da insan. Ajan olarak görevi sırasında bir yandan profesyonel kalmak için uğraşırken, diğer yandan kendi duygusal travmalarıyla boğuşuyor.
Milan Balandin: Sert mizacı, keskin zekâsı ve soğuk duruşunun ardında aslında oldukça karmaşık bir karakter barındırıyor. Yavaş yavaş Lara’ya yakınlaşırken okuru da şaşırtıyor. Geleneksel bir mafya karakteri gibi başlayıp zamanla daha derin, daha insani yönleri ortaya çıkıyor.
Yan Karakterler (Merih, Sergei, Ahu, Alp vs.): Her biri renkli, güçlü ve unutulmaz. Özellikle Merih karakteri
Doğa Her Şeyi Affeder mi?
Doğa Her Şeyi Affeder mi?
Bu yılın hemen başında açıklanan Haldun Taner Öykü Ödülü’ne lâyık görülen Tuncer Erdem’in son kitabı Kötü Tabiat, İyi Doğa için yazmak ayrı bir keyif veriyor bana. Öykülerinde parça-bütün ilişkisini öne çıkararak kurduğu felsefi ve şiirsel anlatımla dikkatleri üzerine çeken yazar, metinlerine eşlik eden çizimleriyle; hayata dair kavramlar üzerine düşündüren çok incelikli bir kitap sunuyor okurlarına. Tuncer Erdem’in çizgili anlatı üslubu zengin bir görsel deneyim vadederken, şiirsel dilin müzikalitesi öykülerinin akıcılığını da artırıyor.
Tuncer Erdem usta bir karikatürist. İlk çizimleri kırk beş yıl önce Ses Dergisi’nin Atmaca mizah ekinde yayımlanmaya başlamış. Zamanla çizdiği yazısız öykülerini şiirsel metinlerle zenginleştiren yazarın bugüne kadar yayımlanan on sekiz kitabının on üçü YKY etiketiyle okurlarla buluşmuş. 2022 yılında ilk basımı yapılan Ben, Bozkır Yeli isimli öykü kitabında “Ben sırf esip geçmem. Sırf yaprakları savurup şapkaları uçurmam. Hikâyeler anlatırım, çizgiler çizerim. Duyan kulaklara, gören gözlere…” diyor yazar. 2019 yılında yayımlanan Kaz Düşü romanındaysa; yok oluşlara, bozulmalara, düşmanlığa ve şiddete karşı dünyaya yeni gelmiş insan düşünü ortaya çıkarıyor. Şehir yaşamındaki yozlaşmayı ve modern zamanların karamsarlığını anlattığı 1996 tarihli Şehrin Ilık Solukları isimli kitabıyla yazar kurduğu özgün anlatı evreniyle çağdaşımız yazarlar arasında önemli bir konumda.
Kötü Tabiat, İyi Doğa’da insanın kötü tabiatıyla, doğadaki saflık arasındaki ikiliği sanki on üç farklı öyküyle anlatıyormuş gibi gözükse de yazar aslında başı sonu olan bir bütünü, genel yapısı olan bir hikâyeyi aktarıyor okurlarına. İnsanın açgözlülüğüyle doğayı tahrip etmesine bir kere daha şahit oluyoruz hem de şiirsel bir dil ve eşsiz çizimler
KARKETYA 1- DOĞRULMA
Merhaba arkadaşlar fantastik kitapları sevenleri bu tarafa alalım lütfen sizlerle Mezopotamya mitolojisi ile birleştirilmiş yeni bir dünyanın kapılarını aralayacağız.
Karketya Kralı Tiglat Hegtrong adında bir kitap bulur ve kitabı okuduğu esnada karanlıklar diyarında olan olan iblisler ve Nergal isminde birileri çıkıp gelir ve buradaki insanlara karşı savaş başlatırlar çıkan savaşta ölen karketya Kralı Tiglat'ın yerine oğlu Neremsa geçer yeni kral ortaya çıkan bu iblisleri ortadan kaldırmak istiyordur ve onları bir mezarlığa hapis eder.
Galibiyetle çıkılan savaşta Nergalin tacı ve asası Karketyalılara geçer fakat daha asa Bremasanlar tarafından çalınır sadece asa ile Karketyalılara savaş açamayacakları için onları başka şekilde tüketmeye başlarlar nasıl mı? Asimile ederek kültürlerini, dillerini kısacası onları kendileri yapan her şeyleri ellerinden alarak bu duruma dayanamayan kral savaş açmak ister ama konsey üyeleri tarafından kabul edilmez aynı zamanda içlerinde bir de casus vardır öldürülen konsey üyeleri, verilen görevler, çıkılan yolculuklar sizce Karketya ülkesini nasıl bir son bekliyordur?
Karketya savaş, ihanet, mitoloji, özgürlük gibi konuları usta bir şekilde birleştirerek bizlere eşsiz bir deneyim sunuyor, adı geçen yerlerin ve karakterlerin adeta bir ruhu vardı ve bunu hissetmemek mümkün değildi hayal dünyamıza başka bir katman sunan ve fantastik dünyaya yeni bir soluk ve heyecan getiren bu serinin devamını sabırsızlıkla bekliyorum.
Ve son olarak isimlerin yabancı olması nedeni ile not olarak okursanız karakterleri kafanız karışmaz ve daha zevkli bir okuma olacaktır sizler için.
Kitapla Kalın...
