batuan
@batuan
Duyduğumuz her şey bir görüştür,
gerçek değildir,
Gördüğümüz her şey bir bakış açısıdır,
hakikat değildir.
6 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Gözlerini bana çevirdi. "Biz Afganlar fena halde abartmaya eğilimliyizdir, baçem; pek çok kişinin hiç hak etmediği halde göklere çıkarıldığına tanık oluyorum. Ama baban övülmeyi, yüceltilmeyi gerçekten hak eden bir avuç kişiden biridir." Bu küçük söylev bende, takım elbisesi ile aynı izlenimi bıraktı: fazlaca kullanılmış ve doğal olamayacak kadar parlak.
Sayfa 144
Reklam
"Ama merak ettim," diye ekledi. "Benden böyle bir şey ister miydin, Emir Ağa?" Şimdi de o beni küçük bir sınavdan geçiriyordu. Onunla oynayacak, sadakatini sınayacaksam, o da benimle oynayacak, dürüstlüğümü sınayacaktı.
Bu sohbeti başlattığıma bin pişmandım. Zorla gülümsedim. "Aptallaşma, Hasan. Böyle bir şey yapmayacağımı bilirsin."
Hasan da gülümsedi. Ama onunki zoraki değildi. "Bilirim," dedi. Özü sözü doğru olanların ortak yönü de budur: Karşısındaki kişinin de içten konuştuğunu sanırlar.
Sayfa 56
"...Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından,
Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.
Bu düşüncedir uzun yaşamayı cehennem eden.
Kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
Sevgisinin kepaze edilmesine
Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine
Kötülere kul olmasına iyi insanın
Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?
Kim ister bütün bunlara katlanmak
Ağır bir hayatın altında inleyip terlemek
Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa,
O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya
Ürkütmese yüreğini? ..."
Sınırsız gururum ve bunun doğal sonucu olan aşırı titizliğim yüzünden sürekli kendimden iğrenirdim, herkesin de bana iğrenerek baktığını düşünürdüm. Mesela yüzümü çirkin bulur, ondan nefret eder, yüzümü görmesinler diye, yapmacık bir rahatlık içinde davranır, asil bir yüz ifadesi takınmaya çabalardım. "Yüzüm güzel olmasa da soylu, anlamlı ve kıvrak bir zekânın yüzü gibi görünsün" diye debelenirdim. Fakat erdemlerimin yüzümden anlaşılamayacağının da acı bilincindeydim. En korkuncu da, yüzümü son derece aptal buluyordum. Öyle ki, yüzümü zeki göreceklerini bilsem, "aşağılık yüz" sıfatınü kabul ederdim.
"Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli
belini sarmayalı
gözünün içinde durmayalı
aklının aydınlığına sorular sormayalı
dokunmayalı sıcaklığına karnının
Yüz yıldır bekliyor beni
bir şehirde bir kadın
Aynı daldaydık, aynı daldaydık
aynı daldan düşüp ayrıldık
aramızda yüz yıllık zaman,
yol yüz yıllık
Yüz yıldır alacakaranlıkta
koşuyorum ardından."
Reklam