kayovski
@batukayovski
“benim onda dokuzum ölü, ama yaşayan onda birimi silah gibi kullanırım.”
37 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Seks, Alkol ve At YarışlarıYeraltı Edebiyatı
Ben kitabı beğendim. Okuması kolay, akıcı ve eğlenceli bir roman. Bazı anlarda da yalnızlığı, depresyonu da çok iyi anlatıyor. Aslında yüzeysel bakarsanız kitapta sadece seks, kumar ve içki göreceksiniz. Ama pis moruğun stili bu. Yüzeysel bakmayıp derinden okumak gerek çünkü kesinlikle yalnızca bunlardan ibaret değil. Tabii açık bir dille yazılmış bir kitap. Kamışlar, yarıklar, boşalmalar havada uçuyor. Böyle olsa da ben kitabı oldukça sevdim. Bir Factotum veya Postane olmasa da pis moruğun en iyi romanlarından biri sayılabilir.
Hayatımda ilk defa bir roman bitince ağladım. Kesinlikle okunmalı bu kitap, belki birden fazla kez bile okunmalı. Bolca tartışılmalı. Muazzam. 
Karavandaki Adam 'ın da dediği gibi; Zorba'dan öğreneceğimiz çok şey var.
Karavandaki Adam 'ın da dediği gibi; Zorba'dan öğreneceğimiz çok şey var.
-spoiler içerir-
Kitap kesinlikle muazzam bir kitaptır fakat ben burada konusundan bahsedip okuyun vesaire demeyeceğim, etkilendiğin kısımlardan bahsedeceğim.
-Nehludov'un köylülerin yaşamını bu kadar umursaması ve onlara acımasını okuduktan sonra kendime şöyle bir soru yönelttim. "Acaba bunları bu zamana kadar anlamadığım için bende mi sorun var?"
-Kitapta Üçüncü Bölümün 6. Kısmı kısa ama öz denilebilecek etkileyici bir hikaye anlatmakta. Bu beş sayfalık kısımdan ayrı bir roman çıkacağına eminim.
-İkinci Bölümün 41. kısmında trendeki yolcu bir ihtiyardan bahsedilmekte. Tolstoy karakterin dış görünüşünü detaysız bir şekilde betimlemiş fakat okumamla ihtiyarın dış görünüşünü tamamen Tolstoy'un kendisi gibi hayal ettim. Özellikle de Nehludov ve ihtiyar konuşurken o kadar keyiflendim ki.
-Üçüncü Bölümün 21. kısmında başka bir ihtiyar adam ile tanışır Nehludov. Bu adamın şöyle sözleri vardır ki böyle birisi şu an aramızda acaba var mı dedirtmektedir. İhtiyarın Nehludov'a söylediği söz ise şudur.
"'Adın ne?' diyorlar. Kendime bir ad takacağımı sanıyorlar. Oysa ben hiçbir adı kabul etmiyorum. Her şeyi bıraktım; ne adım, ne dinim ne de vatanım var. Bir başımayım. Adım mı? İnsan. 'Kaç yaşındasın ihtiyar?' Saymıyorum, diye yanıt veriyorum; zaten ne diye sayayım, çünkü ben her zaman vardım, vardım ve var olacağım."
-Kitabın sonunda Nehludov herkesin İncil'e göre eğitilirse hayatın ne kadar iyi olacağını düşünür. Kitabı bitirdikten sonra ben de acaba herkes Kur'an-ı Kerim'e göre yaşasa nasıl bir dünya olurdu acaba diye sordum kendime.
