Neden bu avunç esirgendi benden? İsteyerek benzeşlerim kadar alçaldığım ve bir gezegenin katı kabuğuna zincirlenmiş yazgımız ve sapkın ruhumuzun özü üzerine yakınmaya bir başkasından daha az hakkım olduğu düşüncesi, tıpkı bir nal çivisi gibi işliyor içime.
Şimdiye kadar kendimin Kadiri Mutlak olduğumu sanırdım ben; ama, hayır; bana ‘Sen bir zavallıdan başka bir şey değilsin’ diye haykıran vicdan azabı karşısında boyun eğmek zorundayım.
Yaşamı bir yara gibi karşıladım, ve intiharın yarayı iyileştirmesini yasakladım. İsterim ki, sonsuzluğunun her ânında bu açık çatlağı görsün Yaratıcı. Ona verdiğim cezadır bu.