Ama biliyorsun ki, benim için, rüzgârın alıp götürdüğü bir saman sapı gibidir vicdan. Çok değer veririm ona. Ortaya çıkan bu şiirsel tartışmayı geliştirmek isteseydim, saman çöpüne vicdandan daha çok önem verdiğimi eklerdim; çünkü saman çöpü onu yiyen öküz için yararlıdır, oysa çelik cırnaklarını göstermekten başka bir şey bilmez vicdan.
Yılların ezici ağırlığının omuzlarımı çökerttiği bugün, şunu içtenlikle, yüce ve görkemli bir gerçek olarak dile getiriyorum: Daha sonra insanların anlattıkları kadar acımasız değildim; ama, kimi zaman, onların kötülükleri, yıllar boyu, inatçı yıkımlarını sürdürdü.