"İnsanın en temel ihtiyaçları (yemek, barınma, ısınma) sarsıldığında, zihin 'hayatta kalma' moduna hapsolur. Bu karanlıkta ne gelecek planlanabilir ne de adalet aranabilir
Sefalet içindeki birini 'neden daha erdemli değilsin?' diye suçlamak, nefes alamayan birine 'neden koşmuyorsun?' demek kadar anlamsızdır.
Karnı aç olanın tek ahlakı doymaktır;bizlerin yani karnı tok olanların tek adaleti ise sadece konuşmaktır."
Mülkiyetin ruhtan, "eşyanın" insandan daha kıymetli sayıldığı bir düzenin artık değişmesi gerekiyor.