Âlemde sevgiden büyük bir umut da, sevgiden öte bir korku da yoktur. Sevgiliden korkmak, korkunun en yüksek derecesi, sevgiliden umut etmek umudun en yüksek kertesidir. Sevgilisi olmayan biri, yaşadığını
sansa da yürüyen ölüden ibarettir!…
Hz.Ömer der ki: “İster hoşuma gitsin,ister gitmesin;hangi hal üzere sabahlarsam sabahlayayım benim için fark etmez. Çünkü ben,hayrın hoşuma gidende mi,gitmeyende mi olduğunu bilmiyorum.”
Dinlediğin şarkının sona ermesi, okuduğun şiirin son mısrası, seyrettiğin filmin son sahnesi, yaşadığın kederlerin de bir gün biteceğini hatırlatmaya kafi değil mi? Uykunda ölümü, uyanma da dirilişi yeniden yaşadığın gibi, bu dertlerin de bir gün sana veda edeceğini hissetmiyor musun? oturduğun koltuktan kalkman da, girdiğin odadan çıkman da, bir gün başındaki bu musibetin de geçeceğini göremiyor musun ?Bir şeyin başlangıcı varsa bitişi de olmak  zorunda değil mi?