Adına savaş denen şey, yeryüzünün herhangi bir noktasında başlayıp herhangi bir noktasında bitmezdi.
Her şey gibi, o da insanda başlayıp insanda biterdi.
Bu yüzden cepheler falanca dağda ya da falanca ovada degildi.
Cepheler, bütün acımasızlıklarıyla insanoğlunun içindeydi.
.
.
.
Yani, insan bir savaş alanıydı. Ceket,etek,pantolon giymiş, kravat takmış,tıraş olmuş kokular sürmüş bir savaş alanı.