Stoacılık üzerine okuduğum kaçıncı kitap bilmiyorum ama uzun bir aradan sonra yeniden bu felsefeye dönmek çok iyi geldi. Kitap ilk sayfasından itibaren neden iyi insanların kötü şeyler yaşadığını irdeliyor. Seneca bu durumun bizim olaylar karşısında vereceğimiz tepkilerden ibaret olduğunu söylüyor ve bunu öyle güzel açıklıyor ki daha ilk sayfalardan yanıtlar sizi tatmin ediyor. Tıpkı İslam'da kaza ve kadere inanmak gibi, Seneca'da olaylara tepkilerimizden yola çıkarak iyi ve erdemli olabileceğimizi düşünüyor. Ayrıca hayatı fazla ciddiye almak hakkında da çok güzel bir cümle kuruyor: "İnsanların yaşamı hiçlikten gelip hiçliğe geri döndükleri fikrinden daha anlamlı ve daha ciddi değildir." Bu değerli görüşleri hayatımda da uygulamak dileğiyle...