Düşlerin Efendisi de Her Şeyi Kontrol Edemez
Sandman: Bebek Evi, ilk cildin ardından Morpheus’un yeniden kurmaya çalıştığı düzenin içinde geçen, birbirinden farklı karakterlerin ve hikâyelerin zamanla tek bir noktada birleştiği bir anlatı sunuyor. Rose Walker’ın etrafında şekillenen olaylar, düşler ve gerçeklik arasındaki sınırın ne kadar kırılgan olduğunu gösterirken, Neil Gaiman evrenini biraz daha genişletiyor.
İlk cilde göre Bebek Evi beni daha az içine çekti. Hikâye ilginç fikirler barındırsa da anlatının sık sık farklı karakterlere ve yan olaylara kayması akıcılığı zaman zaman zedeliyor. Bölümler kendi içinde güçlü olsa da bütünlük hissi ilk kitaptaki kadar kuvvetli gelmedi. Özellikle tam olayların merkezine yaklaşmışken başka bir hikâyeye geçilmesi okuma temposunu düşürebiliyor.
Bir diğer dikkatimi çeken nokta ise Morpheus karakteriydi. Kendi âleminin mutlak hâkimi olarak sunulan Düşler Kralı’nın bazı olaylar karşısında beklenenden daha etkisiz ve yetersiz görünmesi bende hafif bir hayal kırıklığı yarattı. Elbette bu durum karakteri daha insani ve kusurlu kılıyor olabilir, ancak anlatının bazı anlarında sahip olduğu gücün gölgesinde kalan bir figür gibi hissettirdi. Buna rağmen Gaiman’ın hayal gücü, atmosfer yaratma becerisi ve çizimlerin etkileyiciliği sayesinde Sandman: Bebek Evi hâlâ okunmaya değer bir devam kitabı olarak öne çıkıyor. Özellikle serinin büyük resmini merak edenler için önemli bir durak niteliğinde. Ön
Bebek davası köpek davası diye 3 seçim üst üste kazanmış
Puan vermedi
Amerikalılar menderese DPT kurun diyor Menderes kurmuyor ve Menderes 1960 ta asılır idareyi ele alan darbeciler DPT(devlet planlama teşkilatı) yi kurar SORAN OLURSA MENDERES AMERİKANCI MERAKI OLANLAR BARKER RAPORU NUDA ARAŞTIRABİLİR
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yüzyıllar boyunca “tembelliği” ile bilinen Oblomov karakteri yalnızca uyuşuk bir insan
tiplemesi değil, aynı zamanda toplumsal ataleti temsil eden bir semboldür. Yazar, dönemin
kapitalist düzene uyum sağlayamayan, pasifleşmiş ve yabancılaşmış insanını eleştirmek için
böyle bir karakter oluşturmuştur. Bu bağlamda Oblomov detaylı olarak incelendiğinde, onun
eylemsizliği basit bir “tembellik” olmaktan ziyade bir düşünce yapısı ve yaşayış biçimi olarak
nitelendirilebilir. Oblomov, daha eserin en başında okuyucuyu yatakta karşılar; başında iki
önemli problem olmasına karşın bu problemleri çözmek için harekete geçemez. Eylemleri
yalnızca zihninde kalır. Oblomov’un problemler karşısındaki bu pasifliği, onun çocukluk
yıllarına dayanır. Oblomovka’da geçen çocukluk yılları; uşaklar ve bakıcılar arasında, “el bebek
gül bebek” bir şekilde geçmiştir. En küçük sorumlulukları bile başkaları tarafından yerine
getirilerek büyütülmüştür. Kendi ayakkabı bağcığını bile bağlamadan büyüyen bu çocuk,
yetişkinlik yıllarında da karşısına çıkan her sorunda yalnızca düşünmekle kalmakta, harekete
geçememektedir.
Oblomov sıkıntıları üzerine düşünürken dairesine gidip gelen arkadaşları vardır. Bu
arkadaşlarının kimi derdini, kimi ise sevincini ve heyecanını Oblomov’a aktarır; ancak sıra
onun kendi sorunlarını paylaşmasına ve fikir almasına geldiğinde, dostlarının ilgisinin azaldığı,
onu tam anlamıyla dinlemeden ortamdan ayrıldıkları görülür. Bu durum, yalnızca bireysel bir
ilgisizlikten ziyade dönemin toplumsal yapısına dair önemli bir eleştiri sunar. Yazar burada
ilişkilerin ne kadar yüzeyselleştiğini, empatiden yoksun olduğunu okuyucuya sunar. Herkes
kendi derdinin peşindedir; ancak kimse diğer insanların duygularına kulak vermemektedir.
Eserde toplumsal eleştiri, Oblomov ile Ştolts’un temsil
Ateşten Düğüm 2
Ateşten Düğüm 2 - Yasemin Kokusu
~ Ayşen B. ~
#alıntı
"Kamer... Buldum seni... Nihayet buldum."
"Ne?"
"Peri kızı... Peri kızım..."
.
#okudumbitti #kitapyorumu
Herkese merhaba,
Kan davası bitsin diye zorla evlendirilen Elif ve Baran'ın hikayesi kaldığı yerden devam ediyor.
Herkesin gözünde gerçek evli sanıldıkları için aynı odayı paylaşan ikili için hayat hâlâ çok zor çünkü aralarında soğuk rüzgarlar esmeye devam ediyor. Ne kadar soğuk rüzgarlar esse de birbirlerine karşı merak etmeden de duramıyor çiftimiz.
Baran'ın yanı sıra Elif konakta Berfin ve Rojbin Hanım'ın saçma hareketleriyle uğraşmaktadır. Aşiretin beklediği bebek İkiliyi zor durumda bırakıyor. Doktorluk hayallerine ve babasıyla abisine verdiği sözü yerine getiremeyeceğini düşünen Elif telefonuna gelen dershane kayıt mesajıyla neye uğradığını şaşırır ve bunu yapanın da Baran olduğunu öğrenmesi hem şaşkınlığını hem de mutluluğunu ikiye katlar.
Bu olanlar bir yana Baran hâlâ o karanlık gecede duyduğu ses ve aldığı kokunun kaynağını bulmak için çabalar. Zaman zaman Elif'ten işaretler alsa da onun o kişi olmasını konduramaz. Bilekliği çekmeceden Maran'ın çalması ve kendisinin bulmuş gibi Elif'e söylemlerde bulunması Elif'in sinir katsayısını yükseltir. Ve ağzına geleni söyler. Zor da olsa bilekliğine kavuşmuştur Elif.
Şirkette yaşanan olaylar ve üzerine atılan iftira sonucu Baran çekip gitmek ister ama Elif buna müsaade etmez.
Her ne kadar birbirlerini sevmediklerini düşünseler de aralarındaki çekim ayan beyan ortadadır.
Bilekliği Elif'in bileğinde gören Baran, tüm işaretlerin Elif'i gösterdiğini ve o geceki peri kızının karısı Elif olduğunu anladığında duygularına sımsıkı tutunacaktır.
Yine öyle bir yerde bitti kiiiii...
Artık aşklarını dolu dizgin yaşasınlar istiyorum ve acilen üçüncü kitaba kavuşmamız
Kalbimi bıraktığım kitaplardan1000Kitap
Puan vermedi·100 syf.··
Beğendi
·2026 122. kitabı
·8 saatte okudu
·Okunma: 10 Haziran 2026 07:47
Öncelikle kitabı çok çok beğendim çocuk kitap olarak geçiyor ama asla çocuk kitabı değil.
Selçuk Baran’ın bu minicik esere sığdırdığı felsefi derinlik,hepimizi kalbimizden vuracak cinsten.Kitapta o bebeğin neden plastik ya da bez değil de özellikle porselen olduğunu düşündükçe yazarın zekasına bir kez daha hayran kalıyorsunuz. Porselen dediğin şey böyle pürüzsüzdür, parlar, hani kusursuz görünür ya; işte yazar bununla tam olarak modern hayatın bize dayattığı o "kusursuz, her şey mükemmel" imajını yüzümüze vuruyor. Dışarıdan bakınca o yüksek bloklardaki hayatlar, o düzenli aileler falan hep böyle kusursuz, pürüzsüz görünüyor. Ama işin aslı öyle değil işte. Porselen ne kadar kusursuzsa bir o kadar da çabuk çatlar, en ufak bir sarsıntıda tuzla buz olur ya; işte o pürüzsüz görünen hayatların arkasındaki ilişkiler de, o küçücük çocuğun kalbi de tam olarak böyle çıtkırıldım ve hassas. Selçuk Baran o sahte kusursuzluk maskemizi porselenin kırılganlığıyla o kadar naif indiriyor ki aşağıya, kitabı bitirdiğinizde elinizde sadece bir çocuk hikayesi değil, kendi hayatınızın o hassas, kırık dökük parçaları kalıyor. Kesinlikle büyüleyici!
Puan vermedi·400 syf.··
Beğendi
·2026 5. kitabı
·121 günde okudu
·Okunma: 09 Haziran 2026 18:14
Yazarı çok tebrik ediyorum. Vefa duyarlılık merhamet özlem ve bağlılık gibi değerleri biz okuyuculara o kadar güzel akıcı bir dille anlatmış ki insan kitabı elinden bırakamıyor. Ortadoğu'da kitap baş kahramanı Efraz kadar o kadar masum bebek çocuk var ki insan böyle kitaplar okuyunca böyle hayatların farkına vardığında şu an bulunduğu duruma binlerce kez şükür etmeli. Behzat Yargıcı efraza sahip çıkan ondan vazgeçmeyen merhametli ve iyi bir insan umarım böyle insanlar günümüzde çoğalır. Ailemizin kardeşlerimizin elimizdeki nimetlerin değerlerin farkını binlerce kez bilmemiz ve şükretmemiz açısından okunması gereken çok önemli bir yapıt. O yüzden herkese şiddetle tavsiye ederim. Çocuklar ölmesin anne babasız kalmasın yuvalarından ayrı yaşamasınlar Rabbim dualarımızı kabul etsin...
