Sil baştan başlayalım mı?Dergi
youtu.be/yjGigzkkXMM?si=...
Sil baştan sevmek gerek bazen,
Her şeyi, unutmak...
Ve Haziran sayısı...
"Bu sayı bu hayatı öyle de böyle de sevenlere... Sil baştan yapabilenlere, şarkılara, eskilere, gidenlere, dönenlere..."
Yerden yere vurduğum mayısın bir sonrası: #303789894 Bazen diyorum fazla mı hassasız, umurunda değil kimsenin kötüye giden ne varsa. Neyi dert edinsek yalnız bulduk kendimizi. Neyi dert edinsek dert edinmişliğimizle kaldık.
Sen kendi resmini kendin de yapamazsın,
Bir açılıp bir kapanır kapılar yüreğinde, diyen 
Nazım Hikmet Ran'ın dizeleriyle başlıyor bu ayki sayı. Akabinde, kuşların şarkısını söylüyor Aylin Balboa, "İnsan üzülmekten hasta olabilen aciz bir canlıydı." Hiçbir şeyim yok, diyor Nermin Yıldırım, sahi, ne kadar hiçbir şeyimiz yok değil mi? Damardan giriyor Gökhan Dağıstanlı, "Suçlusu da yok suçu da yok bu hikâyenin. Bana hiç uğramayan bir hayale kanmışım." Saplantılı bir aşkın anatomisinden bahsediyor Beyhan Budak: Limerence, sıcağı sıcağına kitabını bitirmişken... #306430650 Ve şiir gibi Bedia Ceylan Güzelce, "Dünyanın bütün kapılarını yükleyip ruhun gemisine, seni bir de öyle sevmek vardı."
İnsan bazen olması gerekeni değil, kendisini mahvedecek şeyi seviyor.
Gitme iki gözüm, "Mauro Emanuel İcardi Rivero" youtube.com/shorts/kpxnhBAW... "Yüz kere Eyşan, bin kere Eyşan diyen Ömer gibi, yüz kere Icardi, bin kere Icardi." Toksik bir ilişkinin dışavurumu gibiydi Hilal Serbes'in yazısı. "Can Kırıkları" çıktım "Hangi Şebnem Şarkısısın" anketinde. Hiç kimseye huzur yok, derken Murat Menteş, Ferdi Tayfur düştü aklıma, "Huzurum kalmadı, şu fani dünyada." Günün Hikâyesi'ni anlatıyordu Cem Davran, zihnimin arka fonunda Ferdi Baba
Nazım Hikmet Ran'ın dizeleriyle başlıyor bu ayki sayı. Akabinde, kuşların şarkısını söylüyor Aylin Balboa, "İnsan üzülmekten hasta olabilen aciz bir canlıydı." Hiçbir şeyim yok, diyor Nermin Yıldırım, sahi, ne kadar hiçbir şeyimiz yok değil mi? Damardan giriyor Gökhan Dağıstanlı, "Suçlusu da yok suçu da yok bu hikâyenin. Bana hiç uğramayan bir hayale kanmışım." Saplantılı bir aşkın anatomisinden bahsediyor Beyhan Budak: Limerence, sıcağı sıcağına kitabını bitirmişken... #306430650 Ve şiir gibi Bedia Ceylan Güzelce, "Dünyanın bütün kapılarını yükleyip ruhun gemisine, seni bir de öyle sevmek vardı."
İnsan bazen olması gerekeni değil, kendisini mahvedecek şeyi seviyor.
Gitme iki gözüm, "Mauro Emanuel İcardi Rivero" youtube.com/shorts/kpxnhBAW... "Yüz kere Eyşan, bin kere Eyşan diyen Ömer gibi, yüz kere Icardi, bin kere Icardi." Toksik bir ilişkinin dışavurumu gibiydi Hilal Serbes'in yazısı. "Can Kırıkları" çıktım "Hangi Şebnem Şarkısısın" anketinde. Hiç kimseye huzur yok, derken Murat Menteş, Ferdi Tayfur düştü aklıma, "Huzurum kalmadı, şu fani dünyada." Günün Hikâyesi'ni anlatıyordu Cem Davran, zihnimin arka fonunda Ferdi Baba
Bu kitap zaten rafta okunmayı bekliyordu bir süredir. Geçen sene okuduğum 
Fatma Aliye: Uzak Ülke kitabından sonra hiç tanımadığımız bu yazara karşı inanılmaz sempati duymaya başlamıştım. Ama bu kadar hızlı okuyup bitirmemin nedeni; yine uzak ülkenin de yazarı olan 
Fatma Barbarosoğlu nun 
Yeni Hayatın Yeni Kadınları kitabında Fatma aliyeden ve bu kitabından sıkça bahsetmesi…
Onurlu ve dik duruşlu kendi ayakları üzerinde duran kadınları yazan Fatma aliye kendisi gibi aileden güzel yetişmiş ve bilgili olan bedia karakterini kısa ama öz bir biyografi şeklinde anlatıyor. Zor durumda kaldığı ve yalnız kaldığı zamanlarında nasıl davrandığını, yeteneklerini aslında hiç istemese de nasıl ekmek teknesine çevirdiğini çok hoş bir Türkçe ile anlatıyor…
Fatma aliye ne yazık ki tanınmayan ve bilinmeyen bir değerimiz ilk kadın romancımız ve ilk mütercim yazarımız.. daha çok okunması ve tanınması umuduyla..
tavsiye ederim
İyi okumalar
Fatma Aliye: Uzak Ülke kitabından sonra hiç tanımadığımız bu yazara karşı inanılmaz sempati duymaya başlamıştım. Ama bu kadar hızlı okuyup bitirmemin nedeni; yine uzak ülkenin de yazarı olan Fatma Barbarosoğlu nun Yeni Hayatın Yeni Kadınları kitabında Fatma aliyeden ve bu kitabından sıkça bahsetmesi…
Onurlu ve dik duruşlu kendi ayakları üzerinde duran kadınları yazan Fatma aliye kendisi gibi aileden güzel yetişmiş ve bilgili olan bedia karakterini kısa ama öz bir biyografi şeklinde anlatıyor. Zor durumda kaldığı ve yalnız kaldığı zamanlarında nasıl davrandığını, yeteneklerini aslında hiç istemese de nasıl ekmek teknesine çevirdiğini çok hoş bir Türkçe ile anlatıyor…
Fatma aliye ne yazık ki tanınmayan ve bilinmeyen bir değerimiz ilk kadın romancımız ve ilk mütercim yazarımız.. daha çok okunması ve tanınması umuduyla..
tavsiye ederim
İyi okumalar
Fatma Aliye ~ Udî
10/10
Bedia’nın aşkın, ihanetin, maddi manevi zorlukların, gururun getirdiği ağırlığın üstünden bir kadın olarak ayaklarının üstünde nasıl dimdik durduğunu okumayı çok sevdim ve beni etkiledi.
Bedia uğradığı ihanetlerin sonunda bunu kendine reva görmez ve yeni bir hayat kurar, başlarda ruhsal çöküntüye girer fakat sonrasında gençliğinde babasının ona öğrettiği udine sarılır onu aşkı beller. Zamanla maddi sıkıntılar baş gösterince udini yani en yakın arkadaşı olan müzik aletini öğretmek üzere ders verir böyle geçimini sağlar.
Zaman zaman kurduğu cümleleri beni çok etkiledi sayfa sayısı az etkisi çok bir kitap..
Mutlaka okumanızı öneririm.
Geleneksel Toplumda Dik Bir Duruş: Udi Romanı İncelemesi
Şam'da seçkin bir aile ortamında büyüyen Bedia, çocukluğunun erken dönemlerinden itibaren müzik eğitimleri almış ve bu konuda olağanüstü yeteneklidir. İlk olarak kanun ve ardından keman çaldıktan sonra asıl tutkusu olan uttta ustalaşır.
Genç bir kadın olduğunda büyük bir aşk evliliği yapar ve ilerleyen süreçte ağır imtihanlardan geçer. Dönemin kadınları yalnız ev içi rollerle sınırlayan anlayışa karşı, kadının iffetli bir şekilde sanatı ve eğitimiyle var olabileceğini savunur. Kendi ayakları üzerinde duran kadın ve erken dönem kadın hakları mücadelesine dikkat çeker. Dönemin okurları tarafından büyük ilgi görür. Fatma Aliye, eserini 1899 yılında, Osmanlı Devlet'inde Tanzimat ile başlayıp Meşrutiyet'e uzanan modernleşme ve yenilenme döneminde yazmıştır. İkdam Gazetesi'nde bölüm bölüm yayınlandıktan sonra kitap olarak basılmıştır. Eserin yazıldığı dönemde siyasi açıdan sıkı bir denetim ve sansürlenme olduğundan kaynaklı yazarlar daha çok ailevi konular işlemekteydi. O yıllarda Osmanlı'da geleneksel yaşam ile Batılı tarzda modern yaşamın çatıştığı geçiş dönemiydi. Bunu geçimini iffetiyle bilgisi ve eğitiminden kazanmaya çalışan Bedia ile gayrimüslim bir kadın olarak çalışma hayatındaki rahatlığıyla Naomi ve kızı Helula arasındaki fikir ayrılıklarından net bir şekilde görülmekte. Romanın son bölümünde Fatma Aliye kurguya kendisini de dahil eder. Bedia, İstanbul'da karşılaştığı Fatma Aliye'den kendi hayatını yazmasını ister. Fatma Aliye, eserin gerçek hayat hikayesinden esinlendiğini vurgulayarak inandırıcılığı artırır.
Eserde sanatı kadınlar için sadece bir eğlence aracı olmaktan çıkarıp onu bir sığınağa ve mesleğe dönüştürür.
Yazar Hakkında;
Fatma Aliye Topuz { 22 Ekim 1862 - 13 Temmuz 1936 }
Babası hukukçu ve tarihçi Ahmed Cevdet Paşa, annesi Adviye
Üzücü kitaplar okumayı hiç istemesem de galiba bu hayatın gerçeklerini de bilmek gerekiyor.
Bedia çok güçlü bir karakter, tutkulu bir kadın. Sevdiği insana, sanata verdiği değer herkeste olmayan güzel bir özellik.
Yaşadıkları acılarla hayatını devam ettiriyor, mücadele ediyor. Şerefini koruyarak, insanlara değer vererek yapıyor bunu. Kendisine hayran bıraktı ve üzdü.
Teşekkürler Fatma Aliye.
Üzdü bizi Bedia
Bazı kitaplarda spoiler vermemek gerçekten zor
Aile terbiyesi ile büyümüş, babası ve abisinin göz bebeği Bedia.
Babasının müziğe ve çalgı aletlerine olan ilgisi küçük yaşta Bedia’nın da özellikle udu sevmesinde çok etkili oluyor. Birçok çalgı aletine yeteneği ve ilgisi olan Bedia’nın sonunda tek aşkı ud oluyor. Belli bir yaşa geldikten sonra da artık evlilik yoluna girmek zorunda kalan Bedia için, babasının kaybıyla birlikte artık gerçek hayat ve zorluklar başlıyor.
Yaşadığı onca hadiseden sonra uduna sarılmayı bırakmayıp tek başına, dimdik ayakta duruyor.
Eserde yer yer çalgı aletleriyle alakalı tarihçeye yer veren eserimiz zaman zaman bizi meraka sokuyor. Bir kadının kendi ayakları üstünde durabilmesi için birkaç yolun göründüğü, Bedia’nın en güzel yolu seçtiği bu hikayede, en yakın sırdaşı, dostu, abisinden sonra udu oluyor. Müthiş bir direniş ve ayakta kalma öyküsünü sunan bu kitabı gerçekten bu kadar güzel ve hüzünlü beklemiyordum. Okumayanlar daha fazla zaman kaybetmesin.