Bedo,mirin ji te te navê,mirin li te nayê.Bedo, deya te bimire Bedo!
Gabar’ın asi çocuğu Bedo!
Torosların simbil kokulu kızı Sema…
Sevgide de aşkta da böyledir bu. Kendi anlam arayışını boğaz bir öncü gibi sevdiğine dayatan kişi onu ancak köleliğe yaklaştırır, özgürlüğe değil. Evet özgür olmayanın "anlamı" da olmaz "anlamı" olmayanın mutluluğu da olmaz Bedo. İnciyi seveceksen bir gerdanda sallanan kolyede değil, denizin en dibindeki istiridyenin içinde seveceksin.
Ayrıca sevmek, ortak anlam yatarmak adına ilkesiz uzlaşmalarda buluşmak değildir. Hayatın anlamı ilkesiz uzlaşmalardan değil, amansız çatışmalardan ortaya çıkar.
XENSÊ-De ka lawo bi xêra xwe bang ke textor.
BEDO-Bêje yadê textor ez im.
XENSÊ-De lawo dev ji min feqîrê berde kuro. Ma ez a tinaza me.Tu dinêrî lawikê min nesax e..
BEDO-Çi tinaz xwakê, birastî textor ez im. Çima tu bawer nakî.
XENSÊ-Pepû ma textorê Kurmanc hene kekê?
BEDO-Hene ya vame ez.
XENSÊ-Lê bave min digotin textorekî pirr xurt û mezin e.
BEDO-Hema çi gotibin ez im.Metirs!
XENSÊ-Mala Xwedê sed carî ava, îcar textor ji me jî çêdibin.
Haya meriv ji dunyayê tune be....Kurdî
SADO- A lawo Bedo heta niha kesî ev qemberê (Bombeyê Atomî) avetiye hev?
BEDO-Erê kalo di vî şerê dinyayê yê talî de Emerîqa bajarekî Japon, navê wî Hîroşîma bû, ji Diyarbekira me mezintir bû. Bi qembereke atom di cî de sed û bîst hezar însan mirin û bajar jî bi derbeke şewitî.
ZÎNO- Wey lê ji Xwedê netirsiya!Qey bira ew gawirin bavo?!..
BEDO-Kalo ma...
SADO-Çi kalo, ma tu jî tê bê na?De hedî ez yekê din jî ji te bipirsim.Bedo, kurê min, ev legleg çimavbûyevlegleg?
BEDO-Ma kalo ez ê ji kubzanibim. Bê henek me tiştên wiha nexwendine.
SADO-Hûn naxwînin ya! De bise ez ê ji tere bêjim.
Rojeke dîsa xwediyê gundekî pirr dewlemend hebû. Dibê li wî gundî pîrekek xweşik û diya sê sêwiyan a binamûs hebû. Zarokên wê birçî dimînin û ji nêza digirîn. Jinik nema zane wê çi bike, aqil di serê wê namîne feqîrê. Tiştek jî di destê cîranan de tuneye ku bidinê lê jê re dibên; "Zad li ba mala beg heye, difiroşin, here ku bideyn bidin te, emê havinê li ser benderê bidinê. Diya sêwiyan bi fedî û şerm dere ba beg, derdê xwe jê re dibêje, lê ser nagirî, begê tolaz ji jinikê re dibê; "Na, ez bideyn zêd nadim, lê ku tu serkabê(devlingê) xwe ji xwe bikî û bi vê nêrdeêanê de hilkişî û dakevî, ezê têra zarokên te zêd bidim te. "Feqîr çiqas li ber giriyaye dîsa ser negirtiye. We çawa bike, zaroken wê li mal ji birçîtî digirîn,gotiye: "Ya Xwede, tu dibînî,ma ezê çawa bikim?Qey emrê te ye ev hawe?" Û paşê derpiyê xwe dertîne û bar şewala bi nêrdewanê de hildikişê û dadikeve. We çaxê beg jî li ber nêrdewanq sekiniye, li jor jêr li çîmê jinikê dinere û dikene. Gava ku jinik daket, zadê xwe bir, Xwedê jî beg mesex kir û kirl egleg. îca ji wê çaxê û heta niha hîn jî legleg stûwê xwe bipêş û paş de ditewîne û wek kenê wî begî dike leqleq.