Anagapesis Marquis De Sade
@bedo_bero
Şairler yaşantılarına karşı utanmazdırlar: sömürürler onları.
Sayfa 92 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İsa dedi ki Yahudilerine: "Yasa köleler içindi -Tanrıyı benim sevdiğim gibi, onun oğlu olarak sevin! Biz tanrının oğullarını ne ilgilendirir ahlak!"-
Sayfa 93 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Fakat, Allah kahretsin, insan anlatmak istiyor albayım; böyle budalaca bir özleme kapılıyor. Bir yandan da hiç konuşmak istemiyor. Tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor. Fakat benim de sevmeğe hakkım yok mu albayım? Yok. Peki albayım. Ben de susarım o zaman. Gecekondumda oturur, anlaşılmayı beklerim. Fakat albayım, adresimi bilmeden beni nasıl bulup anlayacaklar? Sorarım size: Nasıl? Kim bilecek benim insanlardan kaçtığımı? Ben ölmek istiyorum sayın albayım, ölmek. Bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum. Tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan; bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor. Küçük oyunlar istemiyorum albayım.
Sayfa 259 - İletişim Yayınları
Anlamsızlığın Anlamlı Hikayesi "4" *SON*Edebiyat
Dostlarım, bazen yola çıkmış yoldaki yolculara anlatığım bu hikaye şekline getirilmiş anılarımda herkes kendi anlamını buluyormuş gibi geliyor diğerlerine.
Ve dostlarım yakalamış olmanızı umuyorum bu hikayedeki anlamı. Umuyorum ki hepiniz yakalamaya çalışmışsınızdır bu anıyı. Çünkü istiyorum ki hepiniz yakalamalısınız bir yaşamı.
Anlamsızlığın Anlamlı Hikayesi "3"Edebiyat
Sakince anlatmaya devam ettim. Tabii bu hikayeyi size de anlatmayacağım. Çünkü bu hikayenin sonunda sonuç olarak hiçbir şey yoktu. Çıkarılabilecek tek bir mesaj, anlayabilecekleri tek bir ipucu dahi yoktu. Onlara verilebilecek tek mesajı vermiştim. Mesajsız bir hikayeyi... Tek yaptığım dikkatlerini dağıtmaktı.
Hikaye bittiğinde sersemleyerek kendilerine geldiler. Usulca kalkıp kurmuş oldukları her şeyi topladılar. Artık ateşlerini geri kazanıyorlardı. Bu o kadar belliydi ki gözleri sahip oldukları renge bürünmeye başlamıştı. Bir veda bile edemeden oradan ayrıldılar. Kısa bir süre sonra ben de oradan ayrıldım. Bugün hâlâ o grubun efsaneleri anlatılır. "Onlarla bir daha karşılaştın mı?" derseniz onları ölmeden önce bir kere daha gördüğümü itiraf edebilirim sizlere. Büyümüş ve olgunlaşmışlardı. Oradan geçerken onları fark edip onları izleyen beni görmüşlerdi. Birbirimizi fark ettiğimizde hiç kimse tek kelime etmedi. Sadece gözlerindeki minnet duygusuyla teşekkür ediyorlardı. Onları başımla selamlayıp devam ettim yoluma yapılması gereken en uygun yolla.