Bedodeniz
@bedusch
"insan kendisiyle yetinmeyen tek varlıktır"Roman
Öncelikle şunu söylemek istiyorum ki Burhan Sönmez daha çok okunmayi hakeden bir yazar.Yazardan okuduğum 5. kitabı olan "istanbul istanbul"kitabı bir yeraltı romanı ama ortasınıf çocuklarının sevdiği yeraltı romanı değil basbayağı fiziki olarak bir yer altı romanı. Güzel istanbul'un yerin altında insan hayatını yok sayan işkencecilerin arasında kendi hayatlarını varsaymaya çalışan insanların romanı.Gizlilik nedeniyle kendilerini anlatamayan ve birbirlerini tanımayan Berber Kamo, Doktor,öğrenci Demirtay ve Küheylan dayı 10 gün aynı hücrede kalarak,iskencecileri ve gardiyanları yok sayarak işkenceden hücreye dönüşlerinde birbirlerine birçok masal anlatıyorlar ve bu masalların baş kahramanı hep İSTANBUL' dur.Hücrede işkence gördükçe acıyı azaltmak, bulundukları durumdan uzaklaşmak için anlatılıyor bu hikayeler.İnsanı anlatırmış gibi, şehri anlatırlar, yeraltını tasvir edermiş gibi, yeryüzünü betimlerler, aşkı anlatırlar.. Yazar romanında işkence anı ile ilgili ayrıntılı hiç bir detay vermezken işkence odasında ve o hücrede yaşananları okuyucuya üstü kapalı o kadar mükemmel aktariyor ki siz o işkence anını iliklerinize kadar hissediyorsunuz.Benden bir tavsiye eğer Burhan Sönmez okumaya başlayacaksınız kesinlikle tanışma kitabınız "İstanbul İstanbul"olmamalı.Bu tavsiyem kesinlikle kitabın kötü oluşundan değil benim gibi okurken cigeriniz sökülebilir o sebepten'(... İnsan kitabı bitirdiğinin ertesinde yerin üstündeki istanbul'a bakıp yerli yersiz dağılabiliyor... En önemlisi de işkencenin öyle şehirden uzakta değil sadece 2 bodrum aşağıda yapılması 2 bodrum yukarıda yürüyüp giden insanların ses çıkarmaması ve bu sizin kendinizi kötü hissetmenize neden oluyor.İnsanlar o hücrede tüm ofkesiyle direniyor ama bu bir direniş kitabı değil,bu bir yeraltından masallar
Reklam
"Biz kutuplara benziyoruz" dedi büyükanne. "Yoksulluğumuz hiç değişmiyor.Keşke dört mevsim gibi yer değiştirseydi zenginler ve yoksullar.Böyle bir adalet fena olmazdı."
Tarihi surlardaki bir kovugun içindeki yolculuğa hazır mısınız?Roman
Osman Cemal Kaygılı'nın 1945 te kaleme aldığı acayip romanı. Zamanının ötesinde, enteresan bir mizah ve fantastik diyebileceğim ögelerle bezenmiş bir kurgusu var.Okurken İhsan Oktay Anar'ı anımsatmiyor değil hani:)
Öncelikle satır aralarında mükemmel bir birikim mevcut. Yunan tragedyalarından tutun, anadolu meddahlarına kadar çok geniş bir yelpaze neredeyse her satırda gözümüze çarpıyor ve bunu öyle bir dille yapıyor ki, belki ilyeda ve odessa'yı okurken sıkıntıdan patlarsınız ama KOVUK PALAS'ı okurken bu çok büyük bir keyif haline dönüşüyor. uzun zamandır böylesi eğlenceli bir eser okumamıştım.
Konusuna kısaca değinirsek eğer, kendini Diyojen'e benzeten bir adamın komik ve trajik hikayesi. Diyojen'i bilenler bilir,Kendi döneminde dünya nimetlerine sırtını dönmüş ve kendisini tarihe mal eden bir fıçının içinde yaşayan, deli mi dahi mi olduğu bilinemeyen bir filozof:)
İstanbul’un surlarında bir kovuk… Kapısı açılan bu eşsiz, fevkalade ve benzersiz, dahası pek esrarengiz, küçük ama içi görünenden çok daha büyük âlemin içinde, püf diyerek aşılan zamanlar ve mekânlarda gezineceksiniz. Esrarengiz bir yolculuk bu… Kovuk Palas’ta Âşık Diyojen’in misafiri olmaya hazır mısınız?
Osman Cemal Kaygılı, tarihi surlarda bir kovuğun içinde misafir ediyor okuru. Eski Atina sokaklarında dolaşıp Platon’dan Sokrates’e, Aristo’dan Diyojen’e kadar rast geleceğiniz bu kovuğun içinde, Baba Davut’un curasını, Neyzen Tevfik’in neyini dinleyecek, Mevlanakapılı Çitlembik Nigar’la dertlenecek ve Palas’ın daimi mukimi Aksaraylı Derviş Hacı Balaban, namı diğer Âşık Diyojen tarafından ağırlanacak, her satırda Kovuk Palas’ın esrarına varmaya çalışacaksınız.Okurken kendinizi eski İstanbul külhanbeyi ile sohbet ederken, bir filozofu dinlerken , Neyzen Tevfik'ten ney taksimi dinlerken veya bir dergâh
Reklam