Melike Betül
@beettyy
Reklam
YETİŞKİN KİTABI !1000Kitap
Her şeyin yolunda gittiği o toz pembe masallara inanmayalı çok oldu. Babamın eksikliği, annemin esirgediği şefkat ve bu 'kahpe dünyanın' ortasında, kendimi bir köşeye fırlatılıp buruşturulmuş bir kağıt parçası gibi hissetmeyi öğrendim. Top peşinde koşulmamış, oyunsuz geçen her an, içimdeki o devasa çölü biraz daha büyüttü.Fakat Küçük Prens o sessizliği bozdu ve kulağıma şunu fısıldadı: 'İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir.' Anladım ki gerçeğin mayası gözle görülmüyor; o sadece kalpte mühürlü kalıyor.Kendi gözyaşıyla kendi çiçeğini sulayan bir insanı, hiçbir çöl kurutamaz. Ben bu kitabın sayfaları arasında, o ıssız çölün tam ortasında kendi kalbimi buldum.Bu sadece bir çocuk kitabı değil; kendi enkazından kendi yıldızını doğurma hikayesidir.Bu kitabı bitirdiğimde, cebimde sadece bir hikâye değil, kalbimde bir sızıyla baş başa kaldım. Bana göre Küçük Prens, hepimizin bir zamanlar sahip olduğu ama 'büyüme' telaşıyla bir köşede unuttuğu o saf hakikatin ta kendisidir.
Bizler; sayıları, rütbeleri ve unvanları severken; o tek bir gülün nazını, bir tilkinin evcilleşme arzusunu ve bir gün batımının kederini anlattı bana. Dünyanın o ağır etik kuralları ve dünya telaşı arasında, aslında ne kadar 'kör' olduğumuzu fark ettim. Çünkü insan, ancak yüreğiyle baktığında gerçeği görebilir; asıl olan, gözle görülmez.Küçük Prens bir çocuk değil, bizim o her şeyi bildiğini sanan İnsan Doğamıza indirilmiş en zarif darbedir. O, yıldızından kaçarken aslında bize kendi içimizdeki kuyuları bulmayı öğretti.
Okuyup bitirdiğimde gökyüzüne bakıp gülümsedim. Çünkü biliyorum ki, bir yerlerde, hiç görmediğim bir çiçek benim emeğimle nefes alıyor. Bu kitabı sadece okumadım; uzun zamandır uğramadığım o ıssız çocukluğumla, bir çölün ortasında yeniden el sıkıştım.
"Büyükler hiçbir şeyi kendi kendilerine anlamaz; onlara sürekli açıklamalar yapmak da çocuklar için son derece yorucudur."
Reklam