'Bir çocuk ölünce çünkü, dünya durmalı'
90lardan, beyaz toroslardan günümüze yine "dokunduran" , haber veren, hatırlatan, üzen, yine içimize dokunan bi roman. Kötülüğün sadece kötülüğü bizatihi yapmak değil, gözümüzün önünde olan kötülüğe sesimizi çıkarmamak olduğunu iliklerine kadar hisseden adaletin, sarsıcı, kalp kırıcı, eğlenceli, şaşırtan hikayesi; sıradışı olmasıyla da kalbimi fethetti ben çok beğendim. Sonunda sadi seber gibi üzülsem de adalet, nermin yıldırım karakterleri arasında en sevdiğim oldu heralde<3 azıcık kafadan kırık olması da etkili olmuş olabilir:d yalnız gerçekten nermin yıldırımın drama bi ilgisi var:d lütfen artık acıklı olmayan bişeyler de yaz be kadın:d
Suya sabuna dokunmadan yaşayangillerden olmamak için, okuyun derim