Nihal
@bellabeth
206 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Adamın ağlaması, kadının ruhunu çağırır: Psişik dünyanın çok uzağındaki fikir ve güçler döktüğü gözyaşının sıcaklığıyla bir araya gelir. Yaratıcı olarak, yol olarak su simgesinin tarihi çok eski ve zengindir. İlkbahar, gözyaşı yağmurları olarak gelir. Altdünyanın girişi bir gözyaşı çağlayanının üstündedir. Herhangi biri tarafından yürekten akıtılan bir gözyaşı, yakınlaşmaya çağıran bir çığlık olarak anlaşılır. Ve balıkçı böyle ağladıkça, kadın da ona iyice sokulur. Adamın gözyaşları olmasaydı, kadın sadece kemiklerden ibaret kalacaktı. Gözyaşları olmasaydı, sevmek için asla uyanamayacaktı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Masum (innocent) sözcüğü genellikle hiçbir şey bilmeyen birini, bir budalayı anlatmak için kullanılır. Ama sözcüğün kökleri incinmeden ya da yaralanmadan uzak olmayı ifade eder. İspanyolca’daki inocente sözcüğünden, bir başkasına zarar vermemeye çalışan, ama kendine gelen herhangi bir incinmeyi ya da zararı da iyileştirebilen biri anlaşılır.
La inocente genellikle bir curandera şifacısına, incinmiş ya da zarar görmüş başka insanları iyileştiren kişiye verilen addır. Masum olmak meselenin ne olduğunu açıkça görebilmek ve onu onarabilmek demektir. Bunlar, masumiyetin arkasındaki güçlü fikirlerdir. Yalnızca başkalarına ya da kendine zarar vermekten kaçınmaya dair bir tutum değil, kendini (ve başkalarını) onarma ve yeniden kurma yeteneği olarak da değerlendirilir.
Ölüm ve Hayat arketipleri karşıtlıklar olarak değil, bir madalyonun iki yüzü gibi görülmelidir. Doğrudur, tek bir sevgi ilişkisi içinde birçok son bulunur. Ancak, iki kişi birbirini sevdiğinde yaratılan varlığın güzel katmanlarından birinde bir şekilde hem bir kalp hem de bir nefes vardır. Kalbin bir tarafı boşalırken, öteki tarafı dolar. Bir nefes tükenirken, diğeri başlar.
Bir kadına yakın duran herkes, aslında iki kadının huzurundadır: Bir dış varlık ve bir içsel criatura; bunlardan biri üstdünyada yaşarken, diğeri ise kolaylıkla görülemeyen bir dünyada yaşamını sürdürür. Dışarıdaki varlık gün ışığıyla yaşar ve kolayca gözlenebilir. Çoğu zaman pragmatik, kültürlü ve çok insanidir. Bununla birlikte criatura genellikle çok uzaklardan gelerek yüzeye çıkar, çoğu zaman göründüğü hızla ortadan kaybolur, yine de her zaman arkada bir duygu; şaşırtıcı, özgün ve bilgece bir şey bırakır.
Kadınlardaki bu ikili doğayı anlayan erkekler, hatta kadınlar, kimi zaman gözlerini kapatıp Tanrı’dan yardım dilerler. Kadınların ikiz doğasının paradoksu, bir tarafın duygusal anlamda soğukken, diğer tarafın daha sıcak olmasından kaynaklanır. Bir taraf ilişki açısından daha kararlı ve zenginken, diğeri biraz değişkendir. Genelde bir taraf daha mutlu ve esnekken, diğeri ‘ne idüğünü bilmediği’ şeylere özlem duyar. Biri neşeliyken, diğeri tatlı sert ve dalgın olabilir. Bu ‘Bir Olan İki Kadın’ psişede binlerce şekilde birleşen ayrı ayrı, ama birbirine bitiştirilmiş unsurlardır.
Vahşi (wild) sözcüğü gibi, cadı (witch) sözcüğü de bir aşağılama niyetiyle kullanılmaya başlanmıştır; oysa uzun zaman önce cadı sözcüğü hem yaşlı hem genç kadın şifacılara verilen unvandı. Yine, cadı sözcüğü bilge, akıllı (wise) anlamına gelen wit’ten türemişti. Sadece tek tanrı dinsel imgesini taşıyan kültürler, tanrısallığı evrenin ve onun bütün görüngülerinin çoğul dinsel imgeleri aracılığıyla anlayan eski panteistik kültürleri ezmeye başlamadan önceydi bu. Ne var ki, umacı kadın, cadı, vahşi doğa, kısacası kültürün kadınların psişelerinde kötü bulduğu diğer criatura’lar ve bütünsel yönler, aslında kadınların çoğu zaman yeniden ele geçirip yüzeye çıkarmaya gereksinim duydukları en kutsal şeylerdir.