Nihal
@bellabeth
206 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Üzüntülüyken yalnız ve uyanık bulunmak pek önemlidir bu yüzden; çünkü geleceğin varlığımızdan içeri ayak attığı görünürdeki o suskun an, geleceğin sözde dışardan bize sokulduğu o çığırtkan ve rastgele an ile karşılaştırıldı mı, yaşama çok daha yakın bulunur. Üzüntümüzde ne kadar sessiz, sabırlı ve açık yürekli olursak, 'Yeni' o kadar daha bir şaşmazlıkla, daha bir derinden işler içimize, o kadar çok bizim olur, o kadar çok bizim yazgımıza dönüşür ve günlerden bir gün "alnımıza yazıldı mı" (yani bizden çıkıp başkalarına geçti mi), onu kendimize işte öylesine akraba ve yakın buluruz. Bu da gereklidir bizim için.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir hükümet kronik beceriksizlik belirtileri göstermeye başladığında, büyük bir kitlesel ayaklanmayla devrilmesi (her ne kadar böyle bir devrilme büyük can ve servet kaybına sebep olsa bile), onun kendi kendine çöküp yıkılmasını beklemekten belki de daha iyidir. Sahici bir halk ayaklanması çoğu zaman canlılık kazandırıcı, yenileştirici ve tümleştirici bir süreçtir. Hükümetlerin kendi ecelleriyle ölüme bırakıldıkları yerlerde, sonuç çoğunlukla bir uyuşukluk ve çöküntü olur; hem de belki hiçbir zaman çaresi bulunamayacak bir çöküntü. Ve kitle hareketlerinin yükselişinde söz erbabı hayati bir rol oynadığına göre, bir toplumun devamlı olarak canlılığını koruması için, okumuş ve belagatli bir azınlığın mevcut olmasının gerektiği herhalde açıkça bellidir. Elbette ki söz erbabının yerleşmiş iktidarla sıkı bir anlaşma içinde bulunmaması gerekir. Şark’ın toplumsal uyuşukluğunun birçok nedeni mevcuttur, fakat hiç şüphesiz ki bunların en önemlilerinden biri, yüzyıllardan beri okumuşların hem sayıca çok az oluşu hem de iktidarın bir kolunu -ya devlet memuru ya da din yetkilisi olarak- oluşturmuş olmalarıdır.
Gelgelelim, arzuları durmadan tatmin edilse bile, bir ulusu potansiyel olarak sert tutacak yegane amaç, devamlı mükemmelleştirilmeye elverişli olan bir amaçtır. Bu amacın mutlaka yüce bir amaç olması gerekmez. Yoğun bir ideal olarak hayat standardının devamlı yükselmesi, Amerikan ulusunun oldukça sert kalmasını sağlamıştır. İngiltere’nin taşra beyefendisi ideali ve Fransa’nın emekli rantiyeci ideali somut ve sınırlıdır. Onların ulusal ideallerindeki bu belirliliğin zayıflamış dürtüleriyle bir alakası olsa gerektir. ABD’de, Rusya’da ve Almanya’da söz konusu ideal belirsiz ve sınırsızdır.
Somut ve sınırlı bir amacı olan bir kitle hareketinin aktif aşaması, muğlak ve belirsiz bir amacı olan hareketinkinden muhtemelen daha kısa olur. Hiç bitmeden devam edecek bir aşırılığın sağlanması için belki de amacın muğlak olması bir zorunluluktur. Oliver Cromwell şöyle demişti: “Bir insan hiçbir zaman, nereye gittiğini bilmediği zamanki kadar uzun yol gidemez.”