Elimde bu güzel çiçekleri tutarken, Kötü Tohum'un kapağındaki o sessiz canavarı ve onu yetiştiren annenin çaresizliğini düşünüyorum.
Çiçeklerin kırılganlığı ile Rhoda'nın merhametsizliği arasındaki uçurum...
Bir anne için, dünyadaki en büyük sevgi nesnesinin, aynı zamanda en büyük korku kaynağına dönüşmesini izlemekten daha acımasız ne olabilir?
Christine'in çaresizliği, sadece kızını koruyamaması değil, onu kimden koruması gerektiğini—kendisinden—keşfettiği andır. 'Bu ateşi ben mi yaktım?' sorusu, çiçeklerin kokusunu bile kül ediyor.
Ahhh canım anne bu çiçekler içindeki yangına
Seri’ye asla devam etmeyeceğim deyip devam etmem ayrı bir olay olsa da en sevdiğim herhalde üçüncü kitap ve ikinci kitaptı üç daha favorim oldu çünkü ben sanırım nefretten aşka trope unu seviyorum ki bence sırf damonla olan ilişki gelişimi için okudum. İlk defa rh bir fantastik unsurun içinde değildi okuduklarım da çok olası bir durum ve gerçekçi gelmediğinden beni tetiklemedi ama kesinlikle 22 yaş üstü okuyucular için bir seri olduğunu düşünüyorum smut geçtim içinde intihar tarzı şeylerde var zaten deli hastanesinde geçiyor:D
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Linçleyin sorun değil
O kadar sıkılarak okudum ki kitabı anlatamam…
Herkes “mutlaka okumalısın” dediği için başladım ama bende asla o etkiyi yaratmadı. Herkesin dediği gibi elimden bırakamadığım bir kitap olmadı, hatta yarım bırakmamak için kendimi zorladığım yerler bile oldu.
Sayfalar boyunca sanki yazar olma çabası, nasıl yazılır, para, yazarlık üzerine düşünceler okudum. Yaklaşık 200 sayfa bunu hissettirdi bana. Ruth ve Martin kısmı da kitapta biraz fazla geri planda kaldı gibi geldi.
Diyeceksiniz ki “Ama tüm bunları Ruth için yaptı…” Tamam yaptı da, onun için gerçekten bir şeyleri göze koyduğunu da hissedemedim.
Bir de son… Kızı istememesi falan… Kitabı bitirdiğimde etkilendim değil de daha çok yoruldum.
Sanırım bu kitapla ben aynı frekansta değildim
"Hiçbir zaman sadece güzelliğe bakmamalısınız!"1000Kitap
İnceleme spoilersız bu aradaa.
Merhabalarr!! Uzun zamandır inceleme yapmıyordum ve düşündüm ki neden en sevdiğim serinin en sevdiğim kitabına inceleme yapmıyorum??
Kitabın konusu kısaca şöyle: harry hogwarts'taki 4. yılına başlıyor. Ama okulda bu sene farklı bir şeyler yaşanıyor. Hogwarts, yıllardır yapılmayan bir turnuvaya ev sahipliği yapıyor ve harry de istememesine rağmen kendini turnuvanın içinde buluyor tabii bazı gizemli olaylar, görevler, dersler derken kitap böyle devam ediyor.
Bana göre serinin dönüm noktası, evrenin derinleştiği ve harry potter'ın artık çocuklar için olmadığını iliklerimize kadar hissettiren bir kitaptı. İlk okuduğunuz andan itibaren karanlık bir atmosfere sahip olacağının sinyallerini veriyor ve diğer kitaplardan farklı olduğunu hemen anlıyorsunuz. Sonunda yaşanan olay da cabası. Artık karakterlerimiz bildiğimiz o masum, küçük karakterler değil. Tramvaları olan, olacak karakterler. İlk üç kitaptaki o cıvıl cıvıllık gitmiş yerini korku, gerginlik almıştı. felsefe taşı ile ateş kadehinin hem yazım hem de atmosfer olarak bu kadar farklı ve başarılı bir şekilde yazılması tamamen rowling'in kaleminin de çok iyi yönde değişmesi. (Senden nefret ediyorum bu arada). Karakterlerimiz de kitabın sonunda zaten artık eskisi gibi olamayacaklarının, bir şeylerin artık çok değişeceğinin farkındalar ve bu da serinin gidişatının bambaşka bir yere gideceğinin kanıtı bence.
Yeni karakterlerimizden de biraz bahsedeyim. Bence bu kitabın en büyük artısı yan karakterlerin de olaya çok dahil olması ve öylesine 'karakter çokluğu' olsun diye de yazılmamaları. Ludo, winky, moody, barth crouch hepsinin çok iyi arka plan hikayeleri vardı.
Kitabı 1,5 yıl önce okuduğumdan dolayı barty'nin hikayesi tamamen aklımdan silinmiş bu yüzden o kısımları soluksuz okudum. Gerçi
Roman, bir taşra kasabasındaki hastanede geçiyor. Başhekim Yefimıç Ragin; kasabanın bunaltıcı ortamından, cehaletten ve hastanenin imkânsızlıklarından bunalmış, kendisini aydın gören bir kişidir. Kasabanın, hastanenin ve orada yaşayan insanların sorunlarının farkındadır; ancak değişim için hiçbir girişimde bulunmaz. Bana göre 'aydınlar topluma yol göstermelidir' fikri, kitabın temelidir. Hastanede akıl hastası olarak yatan ancak aslında akli dengesi yerinde olan İvan Dmitriç Gromov ise; toplumdaki adaletsizliği, ikiyüzlülüğü ve acıyı, herkesin normal kabul ettiğini kabullenemeyen biridir. Sistemin içinde var olamadığı için delilik adı altında toplumun dışına atılmıştır. İkili arasında geçen konuşmalar iki felsefenin çarpışmasıdır: Kabullenme ve gerçeklik. Ragin, sistemin bozuk olduğunu fark edip eleştirmeye başladığı anda deli damgası yer ve toplum dışına, yani kendi hastanesinin koğuşuna akıl hastası olarak atılır. Okuması biraz zorlayıcı; ben ikinci bir kitap okurken ara vererek okudum. Yazar, sonunda içinden çıkılmaz bir paradoks ile okuyucuları baş başa bırakıyor: Bence temel soru şu; aydınlar, sonunda ceza veya dışlanma olan böyle bir yapıya karşı nasıl mücadele edebilir?
𝔉ℑℜ𝔘ℨ𝔈
𝖐𝖊𝖍𝖗𝖎𝖇𝖆𝖗 𝖆𝖙𝖊𝖘𝖎
Şimdi ben bu kitap için ne diyeyim bilemiyorum. Çok güzeldi,bayıldım,aşık oldum. Kurgu şahane hele karakterler
Hele ki mistik havasını anlatamam yaşanır. En dikkat çekicidir tarafıyla karakterlerle bağ kurmakta zorlanmadım. Bunu niye söylüyorum aşiretler olduğu için karakter bakımından kalabalık hikaye. Eh kalabalık olunca kaosda kaçınılmazbazı karakterleri o kaosun ortasında bırakıp ge*er dedim. Öyle boğmalık karakterler var yani. Bazılarını ise çözemedim iyi mi kötümü diye ama onların rengi 2.kitapta netleşecek sanırım.
Hikayenin temeli olan taşların ve kokuların tılsımı nasıl güzel işlenmiş öyle. Bu yaşımda yeni şeyler öğrendim ya, bayıldım ben bi akik taşını bilirdim tatlış tazarımız bu h6kayeyi ince ince işlemiş. Alelade bi konusu yok bilgi araştırma gereken hususlar var bu nedenle de baya emek verilmiş bi hikaye olduğunu bilmenizi isterim.
Nefret,entrika,sırlar,yalanlar,aile ,dostluk,mistik olaylar,doğu kültürü,farklı medeniyetler,aşk aşk ve tabii ki aşk konusundan hasetmeden önce şiddetle tavsiye ediyorum diyorum.
Ezra, taşların dilinden anlayan o şahanr erkek. Sevdiğine kavusursa tam olacak .
Babannesinden el almış dünyaca ünlü mücevher ustası . Firuze'ye aşık ama ortada yıllar önce edilmiş bedduanın getırdıgı lanet var . Bundan sebep ki kavuşmalar yaşanmıyor.
Firuze ,sevdiğine kavuşamayan ama en çokta kızkardeşine yapılan kötülükten sebep Ezra'sını bırakıp giden avukat hanım.
Bozulmasın gereken lanet...
Alınması gereken intikam...
Bu işin sonu nereye varır şimdilik muamma
Beni çok etkileyen harika bi hikaye okudum. Gönülden rahatlığıyla tavsiye ediyorum.
Sevgiyle ve kitapla kalın
