Ben her şeyi çok düz yaşıyorum; ne hissediyorsam o kadarım, fazlası ya da arkasında gizli bir anlam yok. Bir tavrın, bir sınırın altında illa derin tahliller arama ısrarını gerçekten anlamıyorum.
Ben herhalde tövbe hâşâ kıyamet gününde milleti kurtuluşa erdireceğim. Bir şey yapmadığım hâlde gelen geçen hâlâ ilgisini çeken şeyleri veya yaşadıkları herhangi bir anıyı kan mı çekiyor anlamadım yakalayan bana anlatıyor. Ya benim yaşlarda yada benden birkaç yaş büyük yeni bir müdür işe başladı. Görünen öyle aşırı disiplinli birine de benzemiyor yalnız tipi düzgün. Bende dün gece nöbetteydim. İş çıkışı normal sivil giyinmiş bizim güvenlik arkadaşlara selam mı ne vermiş anlamamışlar mı, tanımamışlar mı ne. Bende cevaben "Vallah müdürüm ben o topa hiç girmeyeyim. İnsanların ruh hâlini bilemem" dedim. Süizan yapıp 90'dan vurmak istemiyorum hâlbuki. Benim yarı yarıya Azeri ve Terekeme damarım tutuyor o sorun işte...
her şeyi kurtaramayacağımı, herkesi affedemeyeceğimi, sadece tek taraflı çabayla hiçbir insan ilişkisinin yolunda gitmeyeceğini kabullenebildiğimden beri daha az yoruluyorum. İnsan ben de önemliyim dedikten sonra güçleniyor.
Ben karakterli zeki hiçbir insanın cinsiyetini ön plana çıkararak iletişim kurduğunu görmedim. Ben şahsen cinsiyet temelli ayrımcılık bekleyen insanlardan olduğum olası uzak durdum. Sağlıklı bir diyalog kurmaya çoğu insanın kapasitesinin yetersiz gelmesi üzüldüğüm bir konu