KADlN
(Kendi kendine konuşuyormuş gibi, yavaşça) Nasıl bir kadın, karın?
ERKEK
(Kadının gözlerinin içine baka baka) Güzel. Karısıyla mutlu olan bir adamım ben.
Sessizlik…
Ey üstadımın bu fâni âlemde arkadaşları! İnşâallah âhiret âleminde de yoldaşları olacak olan aziz ve kıymetli kardeşlerim! Şu anda kalbim şöyle inliyor, ben de ihtiyarsız yazıyorum:
Hazret-i Üstad'ın gösterdiği yol, aynen Kur'an'ın cadde-i kübrasıdır;
ondan ayrılmayalım,
hizmetten kaçmayalım,
fütur getirmeyelim.
Sermayesi yalan ve yalancılık olan siyaset propagandaları, sû'-i kesbimiz ile kazanılan ve bugün tevarüs edilen fena şeylere karşı, kaderi ittiham derecesinde muradullaha müdahaleye cesaret etmeyelim.
Biz abdiz.
Sebeb-i hilkatimiz;
seyyidimizi,
yaratanımızı,
râzıkımızı bilmek ve bulmaktır.
Hülâsa-i mevcudat olan Peygamberimiz vasıtasıyla inzal ve ikram buyurulan Kur'an'ın ahkâmına ve o Hazret'in sünnetine tevfik-i harekete bezl ü gayret edelim. İşte o Nur elimizde mürebbi, yanımızda muarrif.
Aramızda Nurları neşre, mürebbi ve muarrifimizi dinlemeye çalışalım.
Biz vazife-i ubudiyeti yapalım, netice-i mükâfatı Hâlık-ı Rahîmimize bırakalım.
Yekdiğerimize en büyük yardım olan duayı da esirgemeyelim.
Barla - 297
Aslında hiçbir şeymişiz… Ben, sen ve hepimiz… Meğer hiçbir şeymişiz… Hiç kimse başrol oyuncusu değildi. Ben de sadece yoldan geçip giden, sıradan bir figürandım.