Akışına kapılıp gidemedim bir türlü. Ama yine de kitabın, maddiyatın insan üzerindeki rahatsız ediciliğini, eşitsizliğin ve adaletsizliğin ruhu tırmalayan yanını çok güçlü bir şekilde hissettirdiğini düşünüyorum.
Öncelikle kısaca konusu kitabın başrolü Kikobaki ( daha sonra Bakaçyo ) kendisini Penior diye tanıtıyor.. yoksul yorumcu yani yol gösterici.. videolar çekip yolsullara küçük yatırım tavsiyeleri veriyor. Çevresinde de hayatına dahil olan pek çok kişi var
Kikobaki’nin yakın arkadaşı Ramini bana göre Kikonaki’nin hayattan keyif almasına yardımcı olan bir dost, bir yol arkadaşıydı. Kikobaki’nin hayatın gerçekleriyle yüzleşmeden önce hep Raminiyle birlikte olması, çok güzel anılar biriktirmeleri ama daha sonra fakir-zengin eşitsizliğiyle yüzleştikten sonra hep çatısmaları bunu düşündürdü. Bir yandan gerçeklerin ağırlığını hissederken, diğer yandan hayatın akışında kalmaya çalışıyor gibiydi. Sürekli benimsediği fikirleri Ramini’ye onaylatmak istemesinin nedeninin de bu olduğunu düşünüyorum.. O yokken eksikliğini çok net hissediyor ama yine de fikirlerini kabullendirmekten vazgeçemiyor.
Annesinin rolü de yaşananlara anlam yükleme ve olan bitene bir açıklama bulma çabası gibi geldi bana.
Karakterler ve anlatılmak istenenler kötü diyemem ama bazen akışı yeterince yakalayamadan başka bir zamana ya da mekâna geçiliyormuş hissine kapıldım. Bu yüzden ben hikayeyle tam olarak bağ kuramadım. Yine de bu benim düşüncem. Bir başka kişinin çok daaha derinden etkilenebileceği ve farklı anlamlar çıkarabileceği bir kitap olabilir.
Çocukken okudum kitap
10 / 6
Abi ben bunu cidi cidi okuyup izliyordum ya
Sadece ilk 3 seri okudum ve gereksiz yere çok paalılar kitap fiyatları niye bu kadar pahalı amına koyim
Ekonomi bok ettiniz Allah belanızı versin bir kitapa 500 TL veriyoruz okurlar için Adalet !
Neyse fantastiğe başlangıç istiyorsanız bunu okuyun zaten konusunu anlatma bile gerek yok
Bu arada eskiden draco sevmezdim ama biraz aşık oldu ve droca ve harmanı shipi yapma karar verdim
Aslında harmonie ve Ron veya harey de yakışıyo offf
Bu arada size bir bilgi
Harry poter in yazari jk Rowling şizofren ve intihar etme çalıştı ve harry eskiden aşık oldugu çocuktan esin alarak yazılmıştır
Hhahgq bütün çocuklunuzu mahvettim ağlayın
Reklam
Sadece yazım vs olarak değil de manevi olarak bitirmek beni çok üzdü. Başladığıman beri uzun zaman geçti ve tekrar tekrar sahneleri de okuduğum bir kitaptı. Ortaokulun 3.yılı başladığım Kitap lisenin 3.yili (yaza girdiğimiz için böyle dedim) bitti ve ben eski bir dostuma veda etmiş gibi hissediyorum
Abi herkes okumuş ben geç kalmışım ama problem tabi ki de etmedim çünkü sürüyü takip eden biri değilim neyse abi salla olm kitap çok güzeldi yazarın kalemi efsaneydi, çeviri efsaneydi, her şey çok iyiydi kurgu vs fakat sonunu tahmin ettim biraz ya ama olsun hiç problem yok yazarla tanışma kitabım olduğu için çok mutluyum cevdet beyi de hâla okuyeoum umarım bitecek günde 20,20,20 gidiyor sşsmğxmwğf
"Güvenli Liman - Danielle Steel"
Hayatında hiçbir şey yolunda gitmiyor mu? Her şeyi ve herkesi sen mi idare ediyorsun? Büyük kayıplar mı verdin? Hayat seni çok mu yordu? Güvenip sığınabileceğin bir liman mı arıyorsun?
Haydi gel, sana güzel bir kitap anlatayım...
"Her hikâye, ikinci bir şansın ışığını bekler."
Havanın rüzgârlı olduğu bir yaz günü, San Francisco’nun Safe Harbour kasabasının sahilinde kızıl saçlı küçük bir kız çocuğu şirin köpeğiyle yürüyüş yapıyordu. Yanlış hatırlamıyorsam 11 yaşında olmasına rağmen kısacık ömründe trajedik olaylar yaşamış, 9 ay önce babasının kullandığı özel uçağın düşmesi sonucunda hem babasını hem de abisini kaybeden Pip, sanki çocuk değil de bir yetişkinmiş gibi acısını içine gömüp gidenlerin ardından sessizce yas tutuyor. Annesine destek olmaya çalışır. Pip'in annesi Ophélie ise canından bile çok sevdiği oğlunu ve 20 yıldır deliler gibi sevdiği kocasının ölümüne inanamıyor, aylardır acıdan kıvranıyor, kendini, hayatını, kızını her anlamda ihmal edecek kadar diplerde gezerek depresyondan çıkamıyor.
Ophélie'yi empati kurup anlamaya çalışsam da kızdığım yerler oldu. Sonrasında tüm hatalarını telafi ediyor o ayrı. Ama tüm hayatını adayacak kadar oğlunu ve kocasını ne kadar severse sevsin, bir anne olarak kızını hiçbir zaman ihmal etmemeliydi.
Pip, sahilde yürüyüş yaparken birden resim yapan bir adam görüyor ve sessizce izliyor. Matt yaşadığı zorlu boşanmadan çocukları da dâhil her şeyini kaybetmiş bir adamdır. Matt, Pip'i görür görmez kendi kızına benzetir ve aralarında çok saf, çok doğal, samimi bir arkadaşlık başlar. Pip'in çekingen, içine kapanık oluşu, acı dolu bakışları, resime olan tutkusunu gördükçe Matt, hassas özel bir çocuk olduğunu hisseder. Pip, annesinden gizli her gün sahile Matt'in yanına gelir. Onun yanında huzur
Ayçiçekleri İçin Uyku Vakti – Güneç Aydın
Selam kitap dostlarımm
Bugün kapağının renkleri kadar sıcak ve samimi bir kitapla geldim. İçinde birbirinden farklı 14 kısa öykünün yer aldığı bu kitabı okurken birçok farklı hayatın kapısını araladım.
Yazardan ilk kez okuma yaptım ve kalemiyle tanıştığıma memnun oldum. Öykülerin tamamını severek okusam da beni en çok etkileyenler,
Mesut ve Bahtiyar,
Dövmeci Kadın
Ayçiçekleri İçin Uyku Vakti oldu.
Öykü kitaplarını ayrı bir seviyorum. Çünkü her hikâye bizi başka insanların hayatlarına misafir ediyor. Bazen bir gülümseme bırakıyor yüzümüzde, bazen de içimizde ince bir sızıya dönüşüyor.
Her öykü yeni bir deneyim, yeni bir bakış açısı sunuyor.
Kitapta yer alan Arka Bahçe hikâyesindeki Sarı Uğur, Gaye, Didem ve Ezgi; Mesut ve Bahtiyar öyküsündeki samimi diyaloglar; Ayçiçekleri İçin Uyku Vakti hikâyesindeki Şükran Hanım ve Zeynep uzun süre aklımda kaldı.
Güneç Aydın, gündelik hayatın içinden sıradan gibi görünen anları insanın kalbine dokunan ayrıntılarla anlatmış.
En sevdiğim yanı ise her hikâyenin ardından beni kısa bir düşünce yolculuğuna çıkarması oldu.
Çünkü bazı hikâyeler bittiğinde değil, düşündürmeye başladığında değer kazanıyor.
Kısa ama iz bırakan hikâyeler arıyorsanız,
Birden çok hikâyeye konuk olmak onların hayatlarına girmeyi düşünüyorsanız,
Mutlaka okumalısınız, çünkü ben okudum ve çok beğendim.
Reklam
Reklam