İt olana tasma yerine taç takanlara duyrulur: Baya tuzlu oldu (:Hayata Dair
Bugün 2 ölçek mini tartoletlerin yarısıyla çikolatalı kurabiye yapacaktım. Dün akşamdan hamuru hazırlayıp dolaba atmıştım.
Normalde ince tanecikli tuz kullanıyoruz ve ben buzdolabı poşedinde şeker (!) buldum. O an taneciğine göre karar kıldım ve biraz loştu. Tuz olmasının mümkünatı yoktu. Ve damla çikolata koyacağım için normalden az şeker koydum. Hamurun tadına bakacaktım unuttum.
Bugünle birlikte toplam 3.30 saat harcadım. Bizimkilere kahve yapıp götürdüm. Ablamla konuşurken anneme de yemesi için ısrar ediyordum. Kadın yedi ve "Bu ne böyle tuzlu baya?" dedi. Tipiyle şaka yapıp yapmadığını anlamadım. Sonra ablam da ısırdı ve ağzından direkt hafifçe tükürdü. Ve "Haahahaa çok komik tamam, şimdi sıra bende." deyip kahveye bandırdığımı daha ısıramadan baya tuz tadı geldi ve "Ohaa şaka değilmiş. İnanmıyorum bu nasıl tuz olabiliiirr?" ama sona doğru sinirden ağlamaklıyım. "ŞEKER BÖLÜMÜNDE TUZUN NE İŞİ VARDI? BUZDOLABI POŞETİNDE TUZU KİM KOYDU?" diye biraz sinirlenirken bir sıcak bastı, bir tansiyonum düştü anlatamam.
Güldük de baya ama hep sinirden ve öyle böyle yaşanan aptallıktan.
"Sahte meyve tabaklarına benziyor: Biz ona bakıyoruz o bize bakıyor ama yiyemiyoruz. Hoş bu gerçek ama yiyemiyoruz yine de. ><" deyince annemin çözümü "Üzülme ıslatır tavuklara yediririz." oldu. "Bunun yarımını yiyen tavuğun yaşayabileceğini düşünüyor musun, hepsi çöpe. -_-' Ben yapmış olsam bile hiçbir albenisi yok. Sen nasıl yedin anne, delirdin mi?" deyince "Sen ısrar ettin, yemesem üzülecektin." dedi. 🤦♀️ Ben zaten minik kurabiye ve minik şekilde yapmıştım. Tatsın istedim ama tuzlu olduğunu bilmiyordum. İlk tepsi de çıkınca normalde tadarım ama tadasım gelmedi, yemek için hep birlikte olmayı bekledim. 😅😅🤦♀️
Poşet suçlusu annem. Ve ilk onda patladı. Tuzu seven ben bile o kahveden ötürü
Yol dedim yürüdüm, yol beni yordu
Gece dedim sustum, gece büyüdü
Bir kalp taşıdım ya, yük değil sandım
Meğer insanın içindeymiş en ağır yükü
🎶📻🎶
O gece sabah olursa bundan sonra her sey olur dedim, o gece sabah oldu , ben birdaha eskisi gibi olamadim
Allah göstermesin Esenyurt'ta oturmuyoruz ama Esenyurt Çocuk Üniversitesini bitirmiş son beşik erkek kardeşim Ali'm bugün ikinci kitabını ve grafik çalışmalarını Esenyurt Belediyesi'nin bir salonunda imzalayıp hayranlarına vermiş. Paşamın hayranları da kızlarmış. Annem ilk oğlunun yapamadığını son oğlunun yaptığının verdiği gururla akşam heyecanlı ve gururlu anlatıyordu. Sonra gittim Ali paşama "Vay çapkına bak sen. Kızlara imza da verirmiş" dedim ve gıdıkladım bir yandan. Güldü, utandı sonra birden "Ben çapkın değilim. Kızlar benim hayranımdı" dedi. Adam 2, 3 yaşındaydı sokakta kız peşinde koşturuyordu zor dizginliyorduk. Bana da kendi tasarımı tişört hediye etti 😀
Birinin ama her şeyi...
Yeni uyandım/
dünyada yeni uyanma anına benzeyen bir an var/
ölemediğin/
ama yaşamaya da devam edemediğin bir zaman/
yastığının altında bir muska,
üstünde birkaç yıllık gözyaşı,
kenarında hüzün tanelerinin olduğu bir kanaviçe/
ağlayarak uyanan kaç kişi kaldı?
ağlayarak uyanıyorsun çoğu zaman/
herkesin herkesten biraz almak istediği bu çağda/
sen, birinin her şeyi olmak istiyorsun/
birinin/ ama her şeyi/
sabahın körü/
çok sevdiğin bir yerden
hiç istemediğin bir yere gitmenin gömleği üzerinde/
epeydir ne sen anlıyorsun gittiğin yeri,
ne gittiğin yer anlıyor seni/
ne sanıyordun/
dünya zaten hep böyle bir yerdi diyor
birileri sana sürekli/
saçların her sabah biraz daha büyük/
saçların her sabah biraz daha benim/
biraz daha benimle/
her gece kolum yastığın altındaki o muskaya değiyor/
üzerime döktüğüm her şey senin yüzündendir diye bağırıyorum herkese/
ben ne zaman bağırsam kimse seni anlamıyor/