"Çocukluğun kendini saf bir biçimde akışa bırakması ne güzeldi. Yiten bu işte! Bu tükenişle hiçbir yeni yaşama başlanamaz.."
Nilgün Marmara’nın veda mektubu, hayata devam etme zorunluluğunun insana bıraktığı o sarsıcı çaresizliği ne kadar da iyi özetliyor.