Herkes gitti. Sevdiklerim gitti. Bir ben kaldım burada. Herkes hayatının peşine düştü. Ben burada kaldım. Çıkışım yok benim. Bu evde, bu mahallede, bu şehirde, burada kaldım ben. Yaşamadan yaşlandım. Annem yok.
07.05.2026 günlerden perşembe.
Kahvaltı isteğim yok yemek desen ona keza.
Tek isteğim var ufak bir sandalye biraz rüzgar 3-5 satır. Dile kolay tamıtamına 904 gün geçmiş eski ben öleli. Allah rahmet
#payelll kalemi benim için tam olarak bir kaçış durağı. O kadar çok seviyorum ki kalemini... Mahallede çat kapı bir komşuma gidip de rahat bir şekilde oturup çayımı kahvemi içerken sohbetimi
Celâl Sılay, bütün bütün unutulmuş olmasa da, sadık okurları için bile unutulmaya yüz tutmuş bir şair. Oysa yaşadığı ve yazdığı sırada, edebiyat çevrelerinde iyi bilinen, nerdeyse yaşarken efsaneleşmiş bir figürdü.