Belki de bu kadar şeffaf dokunur diye yazmak istedim,
Araya bir kopya kâğıdı koymadan.
Sınırları olmadan dokunmak istedim.
Öyle büyük cümleler bekleme,
Yoksun kaldığım senden.
Öyle küçük özlemler de yazmıyorum.
Bir ahın içinde varım,
Bir de kendinden geçişlerin.
Ama sorsan, bir ben yokum bunda.
Gökyüzü, bulutlar ve güneşin altında,
Kalan binlerce çiçek ve benliğim.
Çok yalnız kalmış yalın bir mumun titrek sesi.
Gülümsüyorum açıkçası sevgiye.
Yalnız bırakmadı beni dünyanın rengine.
Yoksa bulutlar toplanır mı sımsıkı içine,
Haykırır mı gökyüzü böyle gürültüyle?