“ Mahkumiyetimin sürdüğü on yıl boyunca, bir dakika olsun yalnız kalamamanın korkunç kâbusunu hiçbir zaman anlayamazdım. (
Yalnız olmak, yemek ve içmek gibi , olağan bir gereksinim, yoksa bu zorunlu birliktelik sizi insanlardan nefret etmeye zorluyor.)“
“Başkasının hayatını zindana çevirenler, farkında olmadan kendilerini de o duvarların arkasına sokarlar. Çünkü her mahkûmun bir gardiyana ihtiyacı vardır.”