NAMAZ Psikolojisi
1. ALLAH’ın isteğini ve rızasını düşünerek yapılan bütün davranışlar birer ibadettir.
2. Dinde ibadet olarak belirlenen bazı özel davranışlar vardır ki bunlar, insanın ALLAH’la olan ilişkilerini canlı tutmak için belli aralıklarla tekrarlanırlar, işte namaz, her gün tekrar edilen, belli hareketleri ve dualar içine alan bir ibadettir.
3. Namaz İslam dininde ilk emredilen ibadettir.
4. Namaz aynı zamanda, yaratılanın YARATANA karşı duyduğu saygı, sevgi, minnettarlık ve bağlılığın, şükür duygusunun bir ifadesidir.
5. Namaz önce ki peygamberlere de farz kılığı Kuran-i Kerimin değişik ayetlerinde ifade edilmektedir. ( H.z. İbrahim Kur’ani Kerimde geçen duası ; ‘’Rabbim! Beni ve Soyumu namaz kılanlardan eyle!’’ amin…) Ancak önceki peygamberlerden sonra o din mensuplarının namazı koruyamadıkları. Ondan uzaklaştıkları anlaşılmaktadır.
6. Taha Süresi 132 ayette ALLAH C.C. şöyle buyurmuştur. ‘’ Ailene namazı emret! Sen de sabırla ona devam et… ‘’ buyuruyor.
7. Cehenneme girenlere neden cehennem girdikleri sorulduğunda? Biz namaz kılanlardan değildik! Buradan namazın ne kadar önemli olduğu anlaşılmaktadır.
8. Genelde ibadetler, dini inancın koruyucularıdır.
9. Yetişkinlerin, anne babanın namaz kılmasının, çocukların namaz kılmayı arzu etmeleri, namaz kılmak istemeleri açısından da önemi büyüktür. Çünkü çocuk çevresini tanımaya başladığı anadan itibaren çevresinde ki büyüklerin, özellikle anne babasının söz ve davranışlarını taklit edip örnek almaya başlar. Bu nedenle namaz kılan bir anne babanın çocukları da namaz kılmaya özenir.
Namazın Psikolojik Süreçleri
10. ‘’Vay haline şu namaz kılanların! Ki onlar şuurunda değildir namazlarının. Gösteriş yaparlar onlar, Hayra engel olurlar.’’ Ma’un 4-7 ayetler.
11. Namazda neyi okuduğunun bilincinde olunmalıdır. Çünkü
Algernon’a çiçek vermeyi unutmayın…
Bu kitabı öğretmenim sayesinde tanıştım ve bayıldım. Gerçekten çok güzel bir kitaptı. Dil ve hikaye ilk başlarda haliyle sıkıcı saçma geliyor ama sonra hem hikaye hem de dil açısından baya kitap akmaya başlıyor. Hikayeyi de zeki hatta dahi denilecek insanları iyi anlatmış. Çünkü IQ’su belirli bir derecede yüksek olan kişilerde narsitlik, kibir, bencilik gibi şeyler görünür. Yazar bu konulara iyi değinmiş. Charlie ve Alice’i hem çok sevdim hem çok üzüldüm. İkiside son derece haklılar çünkü. Bir de kitabın sonu kesinlikle daha iyi olabilirdi ben biraz daha farklı bir son bekliyordum o yüzden pek emin olamadım. Sevdim ama daha iyisi olabilirdi sanki gibi bir düşüncede yok değil. Sadede gelecek olursak kesinlikle okunmalı okutulmalı.
Kitap objektivizm üzerine yazılmış, bu sebeple öncelikle yazar ve konu hakkında bir ön bilgi okumak çok daha faydalı olacaktır ve kitabın anlaşılırlığını da arttırıcaktır. Zaten kitabın başında da bir önsöz bulunmakta.
Kitap dil olarak oldukça yalın ve akıcı. Hikaye çok heyecanlı ya da sürükleyici değil ama sayfaların nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz, bu yönü oldukça tatmin ediciydi yoksa bu kadar kalın bir kitabı okumak zorlayabilirdi.
Kitap 4 bölümden oluşuyor. Her bölümde ana karakterlerin iç dünyasını farklı bakış açılarından görüyoruz.
Howard Roark burada bize ‘bencilik’ üzerinden yazarın ideal insan olarak tanımladığı karakteri yansıtıyor. Buradaki bencil olma durumu aslında bizim bildiğimiz kendi refahımız için birilerini feda etmek değil tam tersine özgürlük ve olması gereken ahlaki seviye olduğunu; zaten bildiğimiz ve öğrendiğimiz anlamın bize bilinçli şekilde bu anlamda sempoze edildiğini ortaya koyuyor. Ve kitabın sonunda da bunu okura sorgulatıyor.
Her bölümde karakterlerin yaptıkları, yaşadıkları şeyler üzerinden ve karakter özellikleri üzerinden toplumun yarattığı ve asıl olması gereken ahlaki değer yargılarını sorguluyoruz ve iç dünyalarına da bakarak daha farklı sonuçlara ve yargılara varabiliyoruz.
Ben çok keyifle okudum. Okuyacak herkese iyi okumalar dilerim.
Kumarbaz , kitabını okuyunca aslında insanoğlunun ne kadar aç gözlü ve çıkarları için yaşadığını bir kez daha anlıyorsun ne yazık ki ...
Oradaki kumar masaları sadece bir metefordur kanımca, bu dünyaya sadece yemeye ,içmeye ve kendi çıkarları için insanlığı unutan toplumu anlatıyor. Aç gözlülük hep daha fazlasını kazanma hırsı,bencilik kitapta açık bir şekilde kendini gösteriyor.
Okumanızı tavsiye ederim iyi okumalar .
hocanın alanında yaptıkları su götürmez iken ne yazık ki kitabında anlattıkları pek yerinde değildir. öncelikle bu kitap iyi bir biyografi, bu sayede de kitabın ve hocanın fikirlerindeki sınırlılıklara "haaa o yüzden" diyebiliyoruz. örneğin kitapta müthiş bir bencilik var. ben ne yaptıysam, benim ve etrafımdaki insanlar nasıl yaşadıysa doğrudur, olması gereken budur gibi bir anlayış hakim hocaya, bunu asperger olması ve empati yapamaması gayet güzel açıklıyor. başka bir örnek de siyasi krizlerin çözümünü de teknokrat bir aristokraside görmesi, özellikle sık sık aristokrasi güzellemesi, bu da kendisinin aristokrat bir ailesi olmasına dayanıyor.
hocanın kayaçlara baktığı gibi insanlara baktığını görüyoruz. tek tipleştirip kalıplaştırmaya ve sosyal hayata bir pozitif bilimmişçesine bakmaya çalışıyor, bu da olmuyor haliyle, halkın içinden hemen her okuyucunun hocaya itiraz edebileceği bir bölüm bulunuyor kitapta.
hocanın zengin oluşu ve bunun hocanın kendisi olma sebebi olmadığı üzerine çok konuşuluyor ancak hoca sonlarda şimdi aldığı maaşın bile bir hiç olduğunu belirtiyor hiçbir gelir kaygısı olmadan yaşanmış bir hayata insanların öykünmesini arzu ediyor. bu konuda sık sık kendisiyle çelişiyor, bir yandan her kesimden insan benim gibi olabilir diyor, bir yandan da aristokrat zümre bu işlerle uğraşsın mesajı veriyor.
diğer yandan aristokrasinin de tamamı ilim bilim uğruna kendisi gibi dünyaları veriyormuş gibi davranıyor, solcuları bir kalemde cahil diye etiketleyip geçiyor hoca ancak aristokrat sınıfın tarih boyunca süregelmiş ve günümüzde de devam eden cahil kalışları ve zevk düşkünlükleri üzerine hiç ama hiç konuşulmuyor.
kitapta katıldığımız noktalar da var illaki ama bunlar da cehaletin düzeni ele geçirmesi, vasıfsız insanların yüksek konumlara gelmesi gibi konuların
Üç Elma·424 syf.·Edebiyat & Roman
10/10
2025 205. kitabı
Evvel zaman içinde bir filozof varmış ismi Descartes’miş. Ve bir çok şey söylemiş elbette ama en çok bir sözü ile anılmış. Bu düşünür demiş ki:”Cogito, ergo sum.” Bir nirengi noktası oluşturmuş böylece. Ve varlık felsefesinde Kuramsal Bencilik yani Solipsizm’in ilk taşlarını yerleştirmiş düşün dünyamıza. Descartes’dan hemen sonra ise teolojinin, felsefenin, bilmin ve teknolojinin karmaşık bir kaos yarartığı zamanda George Berkeley teşrif etmiş dünyaya. Ve zamanın “ruh”unu yansıtmış eserlerine ve fikirlerine. Demiş ki:”Dünyada yalnızca Ruhlar ve ruhların ideleri vardır. Madde diye bir şey yoktur. Duyumsadığımız şeylere madde deriz.” Elbette çok tartışılmış bu düşünür ve bunun ağababası John Locke. Ve bir süre sonrada solipsizmin ahlaki ayağını oluşturan Max Stirner dünyamızı şenlendirmiş. Diyeceksiniz bu masal kahramanlarının konumuzla yani kitapla ne ilgisi var. Çok ilgisi var. Eğer yazarı okumaya ve anlamaya niyet ettiyseniz bu konu başlıkları size yardımcı olmaktan öte size yol gösterir. Çünkü yazar kolay anlaşılır düz cümleler yazmıyor. Sorgulamaları bile dar zamanlarda kısa paslaşmalardan oluşuyor. Zaman ve mekan kavramından azade zaman ve mekanı büküyor sorgulaması içine katıyor ve size sorgulamalar bırakıyor. Cevaplar tıpkı benimsediği felsefelerde olduğu gibi sizde size ait ve size özel. Varoluşunuz, korkularınız, anılarınız, geçmişiniz, ahlakınız. Hepsi size ait size özel. Kurgudan çok iç hesaplaşmaların gözlemlerin duyguların hüküm sürdüğü bu vahşi kurak metinde kendinizi akışa kaptırmaz iseniz bir arpa boyu yol alamayacağınız çöle dönüşüyor. Ya da tam tersi bir batağa debelendikçe battığınız bir çukura. İronik olan bir şey var ki romanın erkek kahramanı bir mühendis ve işi kuyuları kapatmak. Metnin kurgusu sıradan ahım şahım bir yanı yok. Aman diyeyim kurgu