Yalnızlık
Hayatımda herkese iyi geldim, dostlarıma, aileme, çevreme. İlk kez görüştüğüm insanlar bile dert döktü bana iyi geldin dedi. Sonra bir gün doldum kimse dinlemedi. 12 senelik dostum dediğim insan bile. Sonra beni anlatmamakla suçladılar. Bazısı da sessizlikle, içime kapanık olmamla. Genelde hep iyi geldim. Ama birine derdimi anlatmak, içimi dökmek bana hep yük olmak gibi geldi. Sonra bana sen de insansın anlatacaksın tabi dediler. Bende onlar gibi açmaya çalıştım kalbimi duygularımı. Ama hep dışlanmış hissettim. Ben her daim yalnız kaldım. Yetim öksüz bir ruh gibi. Eskiden bana ne dendiyse, uyguladığımda eleştirildim. Kimse yaptıklarını görmedi görende abartma geçmişe dönme dedi. Ne kolay ama dimi. Buda buraya kendi sayfama iç dökme iletisi olsun. Benim gibi olan mutlaka vardır. Bu ileti ruhu öksüz yetim kalan herkese gelsin.
Not: saat 02.05 ve ben artık kimseye cidden anlatmamaya karar verdim. Bir kez daha itilmemek adına...
Yeni ismim Sümeyye imiş. Bende yeni duydum. Sevgili Sümeyye her kimsen adın üstüme kaldı üzgünüm hahahaha
Ne içindeyim zamanın
Ahmet Hamdi Tanpınar
Ne içindeyim zamanın,
Ne de büsbütün dışında;
Yekpâre, geniş bir ânın
Parçalanmaz akışında.
Bir garip rüyâ rengiyle
Uyuşmuş gibi her şekil,
Rüzgârda uçan tüy bile
Benim kadar hafif değil.
Başım sükûtu öğüten
Uçsuz, bucaksız değirmen;
İçim muradına ermiş
Abasız, postsuz bir derviş;
Kökü bende bir sarmaşık
Olmuş dünya sezmekteyim,
Mavi, masmavi bir ışık
Ortasında yüzmekteyim...
Ahmet Hamdi Tanpınar
Ne içindeyim zamanın,
Ne de büsbütün dışında;
Yekpâre, geniş bir ânın
Parçalanmaz akışında.
Bir garip rüyâ rengiyle
Uyuşmuş gibi her şekil,
Rüzgârda uçan tüy bile
Benim kadar hafif değil.
Başım sükûtu öğüten
Uçsuz, bucaksız değirmen;
İçim muradına ermiş
Abasız, postsuz bir derviş;
Kökü bende bir sarmaşık
Olmuş dünya sezmekteyim,
Mavi, masmavi bir ışık
Ortasında yüzmekteyim...Sevmeyen bir kadına
Sen beni hiç sevmedin, biliyorum,
Adımı kalbinin kıyısına bile yazmadın.
Ben ise bir ömürlük düş kurdum,
Senin bir anlık bakışına sığdırdım.
Senin için sıradan geçen günler,
Bende gecelere dönüşüp çoğaldı.
Bir gülüşün dünyamı aydınlatırken,
Yokluğun içimde sessizce kaldı.
Ne sana kırgınım ne de kendime,
Aşk bazen tek kişilik bir yol olur.
Bir kalp sever, diğeri sessiz kalır,
Ve en derin yaralar sessiz doğar.
Şimdi senden geriye bir özlem var,
Dokunamadığım hayaller kadar uzak.