"Gökyüzünü öpmek isterdim Ömür Hanım, gözlerimle değil dudaklarımla.
yoruldum bulutları kirpiklerimde taşımaktan. Delilik mi dedin? kim bilir... belki de yerde sürünmenin bir tepkisidir bu, ya da ne bileyim bilinçsiz bir aykırı olmak duygusu.
Gökyüzü de olmak isteyebilirdim değil mi?
Kim ne diyebilir ki? "
Bütün tanrısızlığımdan uzakta
Bir kemiklerinin sertliğini aldım
Bir teninin aklığını
Sonra sıcaklığını dudaklarının
Gel bak
SANA BİR TANRI GETİRDİM
Gel bak
BİR TANRI YARATTIM SENDEN.
(Ankara, 1957)
Ümit Yaşar Oğuzcan