Bildiğimiz tek acılı kuş Pepuk'tu o zaman Ürperir, derinden burkulurdu kalbimiz O çığlığı duyduğumuz an Yanlışlıkla kardeş katili olan birinin Acısından kuş olup dağa çıkmasını "Beppo, gekko" demesini dağ rüzgârıyla Kardeşlik özlemiyle uçurum şarkısı olmasını Beppo, gekko, kamkışt, mıkışt Kamşüt, mışut, beppo, gekko Ömrümüz bu kadarmış, menekşe kokusu Kederim ondandır, biraz bu şarkım ondan Her annenin çığlığı, her yaranın inleyişi Ezilmiş her çiçeğin sesi Pepuk sesi ise En acıyan yeri kalbi ise insanın Pepuk kuşudur o artık kendi dağında Ne tuhaf şey, savaşların dünyasında Menekşe tarlasının çocuğu kalmak Ay kararmadan küçük yıldız Dünyanın ötesine kovulmuş yıldız Sular kabarmadan, ay kararmadan Savaşların külünden kurtar beni Katillerin de barış dediği bu yalandan Bu vahşet dünyasından kurtar beni Pepuk kuşunun sesini duyan yoksa artık Gören olmuyorsa bu acıyla çıldıranı

KENDAL

@Kendal_q
·
Guhdari baş
youtu.be/xB4rhYqI_tU?si=... Şimdi bir dünya sığıyor yalnızlığıma Kirletilmiş gecelerde yitirdik yolumuzu Yok artık o zühre yıldızı Şaşkınlığım ondan İnsanın aşksız, doğanın yarınsız Yaşamın güçsüz bırakıldığı yürekte İnce bir sızıdır uçurumda yaşam tutkusu Yoksulluğum menekşe koktuysa ömrümce Ondandır üstüme başıma bulaşmış bu ay Bu kenger, bu ışkın kokusu ondan Kar sularının aktığı derelerde Kırmızı benekli balıklarla yüzdüm ben Sevgilinin iki dudağı arasında çıkan söz gibi Dağlar arasında akan o suların rüyasında büyüdüm ben "Ana Fatma suyu" dedim, içtim ben "Munzur" dedim, o aşkta arındım ben Duruldum ay gibi, kalbimin ferahlığı ondandır Destan gibi yaaşayan yaşlılar gördüm Çınarlar, meşeler, ak kavaklar Yaktılar, alıçlar vardı, şilanlar Yaban ördekleri inerdi dağ gölümüze Turnalar semah tutardı gönlümüzde Leylekler gelip yuva kurardı başımızın üstüne
Bazen "Lamelif" olmak gerek.🌿
Reklam
"Bir girdap derinliğinde kayboluyor gibiyim" Erdem BayazıtErdem Bayazıt
Şiir
"Yazarlar kedileri severler çünkü onlar sakin, sevimli ve bilge yaratıklardır ve kediler de aynı sebeplerden dolayı yazarları severler." Robertson Davis. Yazarlar ve kediler: • Jorge Luis Borges * Beppo "Kedim de benim gibi istediğini yapıyor." • Charles Bukowski * Manx "Ne kadar çok kediniz olursa o kadar uzun yaşarsınız." • Alexandre Dumas * Mysouff "Kediler yaşamanın en iyi yolunu gösteriyor: Özgürlük." • Charles Dickens * Williamina "Kediler gibi olmalıyız: İtaat etmeye zorlandığımızda tırmalamalıyız." • Edgar Allan Poe * Catarina "Keşke bir kedi kadar gizemli yazabilseydim." • Ernest Hemingway * Kartopu "Bir kediyle geçinmenin yolu, ona üstün bir varlık olduğunu bilerek davranmaktır." • Julio Cortazar * T.W. Süs "İnsanları bir kediyi sevdiğiniz gibi sevin, karakterleriyle ve bağımsızlıklarıyla, onları evcilleştirmeye çalışmadan, onları değiştirmeye çalışmadan..."
"... Beppo'ya göre, dünyadaki bütün anlaşmazlıklar kasıtlı ya da kasıtsız, aceleye getirilerek söylenmiş birtakım yalan yanlış sözlerden kaynaklanıyordu." MomoMomo
Momo
Büyük bir kentin tiyatro harabesinde Momo adlı küçük bir kız çocuğu yaşar. Çevrede yaşayan insanlar Momo’nun varlığını zaman geçtikçe fark eder, Momo’nun yaşadığı harabeyi güzelleştirir ve ona her gün yiyecek bir şeyler getirirler. Zaman geçtikçe Momo’ya daha çok alışan insanlar gelip ona dertlerini anlatmaya başlar ve böylelikle sorunlarının çözüldüğünü, daha da rahatladıklarını fark ederler. Çünkü Momo’nun en büyük özelliği karşısındaki insanı sabırla, sorgusuz sualsiz sadece ve sadece dinlemektir.  Küçük bir kız çocuğu hayal edin. Bilinmeyen bir zamanda, hiç kimsenin bilmediği uzak diyarlardan gelmiş bir kız çocuğu. Ailesi, yeri yurdu yok. Dış görünüşü biraz garip, hatta temiz pak insanlara göre korkutucu. Ufak tefek, cılız yapısı nedeniyle de yaşı kimine göre sekiz, kimine göre on iki. Simsiyah, kocaman gözleri ve yine simsiyah kıvırcık saçları var. Ve öyle kimsesiz ki, adını bile kendisi koymuş. Momo! Peki, etraftaki insanlar kimsesiz diye, pis diye dışlıyorlar mı onu? Hayır. Seviyorlar Momo'yu. Oradaki insanlar doyuruyor Momo'nun karnını. Terk edilmiş bir tiyatroda bir oyuğu ev yapıyorlar Momo için. Seviyorlar onu. Çünkü Momo gerçek bir insan. Ve her şeyden önemlisi eşsiz bir dinleyici. Dinlemekte ne var, herkes dinler diyebilirsiniz. Sanmıyorum. Momo, şimdiki zaman insanları için ne zor bir şeyi yapıyor oysa. Tüm kalbiyle dinliyor. Ona anlatılan dertler birer birer halloluyor, en utangacının bile onun yanında dili çözülüveriyor. Tüm çocuklar en güzel oyunlarını Momo'nun yanında oynuyor. Hiçbir şey yapmasa bile herkesi sakinleştiren, huzur veren, mutlu eden bir yanı var Momo'nun. Herkesi çok seviyor, herkesle iyi anlaşıyor fakat insan daima bazı insanları kendisine daha yakın hisseder. Momo için de öyleydi. İhtiyar çöpçü Beppo ve birçok işi bir arada yapan Gigi.
Edebiyat
Reklam