Ölümün gölgesinden bir an önce uzaklaşmalı.
Mümkün mü bu ?
Evet mümkün!..
Nasıl ?
Unutarak!..
Unutarak mı ?
Elbette!.. unutmak olmazsa insanoğlu nasıl yaşardı bunca acı ortasında .
Ya hatırlamak ?
Evet, o da var. Ömür böyle geçiyor işte; kâh unutup kâh hatırlayarak ...
Ölebilirim genç yaşımda,
En güzel şiirlerimi söylemden götürebilirim
Şimdi kavak yelleri esiyor başımda,
Sevgilim,
Seni bir akşam-üstü düşündürebilirim.