Jung bir keresinde, insanlar bilinçlendikçe, Tanrı’nın da daha bilinçli hale geldiğini söylemişti. İnsanların kendi kişisel iblislerini gün ışığına çıkmaya zorladıklarında, Tanrı’nın karanlık yanına da ışık tuttuklarını düşünüyordu.
Hepimiz yola çölde bir yerde kaybolmuş bir kemik yığını, kumun altında yatan dağınık bir iskelet olarak başlarız. Bizim işimiz geçmişi yeniden gün yüzüne çıkartmaktır. Ancak gölgeler yerli yerinde olduğunda en iyi şekilde gerçekleştirilebilen, zahmetli bir süreçtir bu, çünkü uzun uzun bakmayı gerektirir.