Ocağında kül olacaksam,adıma toz deseler ne çıkar?Odanın penceresiysem eğer,boşluk olsam ne yazar?Su saatinde saat isem geçsem ne olur,değil mi ki sana ait olduğum sürece duracağım,ölsem ne olur,sana ait oldukça ölmeyeceğim madem; seni kaybetsem ne olur,seni kaybettikçe bulacaksam eğer?
Hayatımızı böyle öldük işte,ayrı ayrı ölmeye o derece dalmıştık ki tek bir varlık olduğumuzu,ikimizin de ötekinin yanılsaması olduğunu,kendi içimizdeyse varlığımızın basit bir yankısı olduğumuzu göremedik...
Uzağındayken neredeyse aklımdan silinen ormanı,en çok ona sahipken özlüyorum,içinde dolaşırken ağlıyorum arkasından,ona kavuşmayı en derinden diliyorum...