Uyumak,farkında değilken uzakta olmak,uzanmak,kendi bedeniyle unutmaktır;uzun dalların altında yatan kayıp bir göle benzeyen bir sığınakta,ormanların engin yalnızlığında bilinçsiz olma özgürlüğüdür.
Günün birinde sevecek olsam,sevilmem.Herhangi bir şeyi arzulamamla gözümün önünde ölmesi bir oluyor.Oysa kaderim,herhangi bir şeyi öldürmek için en ufak bir güce sahip değil.Onun tek zayıflığı bana karşı ölümcül olmak.
Hep hoş bir insan olmaya çalıştım.Oldum olası,kayıtsızlıktan başka şey bulamamanın acısını çektim.Feleğin bir öksüzü olarak,bütün öksüzler gibi ben de biri beni sevsin istedim.Ama sevgiye hiç doyamadım ve bu yararsız açlığa o kadar güzel ayak uydurdum ki,bazen doymam şart mı,onu da bilemiyorum.