İnsanın kendinde kurabileceği en büyük imparatorluk,bedeniyle,ruhuyla kendini,kaderin hayatını geçirmesini emrettiği yer ve alan olarak değerlendirip,kendine karşı duyarsızlaşmasıdır.
Hayat bütün acıları,tasaları ve iniş çıkışlarıyla ne de hoş ve neşelidir kim bilir,eski bir arabanın,içinde rahat rahat giden seyyahın gözünde olduğu gibi.
