Tesadüfler,fasılalar tüketti beni ve gün serinliğini güneşten alırken,sahip olmaksızın seyrettiğim grubun içinde,nehir kenarlarında,kara sazlar buz gibi uyuyor.
Hayatımın bir anında bayılmışım.Kendime geldiğimde,ne olduğumu hatırlamıyorum, bir vakitler sahip olduğum benliğin anısı ise, kopukluktan dolayı bozulmuş.Hayal meyal, bilmediğim bir zaman dilimi dönüp duruyor kafamda,belleğimin bir parçası öbür parçayı bulmak için boş yere çırpınıyor. Kendi kendimle tekrar bağ kuramıyorum bir türlü.Yaşadıysam da,bunun farkına varmayı unutmuşum.