Kendi kendimizin ebedi yolcuları olarak, bizim için olduğumuz şeyden başka manzara yoktur.Hiçbir şeye sahip değiliz, çünkü kendi kendimize sahip değiliz.Hiçbir şeyimiz yok,çünkü hiçbir şey değiliz.Hangi ellerimi uzatayım,hem hangi evrene doğru? Çünkü evren,bana ait değil:Ben,evrenim.
Vazgeçmek,kendimizi özgür kılmamız demek.Hiçbir şey istememek ise,güç sahibi olmak anlamına gelir.
Ruhumun bugüne dek vermediği neyi verebilir bana Çin?Hem ruhum veremediyse bir şeyi,Çin nasıl versin,günün birinde Çin’i görürsem de ruhumla göreceğime göre?