beril
@berilceylan1
Türkçe Öğretmeni
62 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Kitap Kamuran Şipal ile Behçet Necatiğil'in birbirlerine yazdıkları mektupları içeriyor. İkilinin sınırını bilen ama samimi dostluğunu, edebi sohbetlerini, bireysel yaşamlarıyla ilgili güzel detayları görebiliyoruz. İkilinin sohbetleri çok akıcı ve edebi yönden çok doyurucu. Mektuplarda birçok şiire, kitaba göndermeler var, birçok edebi eser öğrenmiş oluyorsunuz. Aynı zamanda ikilinin eserlerinden de haberdar oluyorsunuz. Kitabın ön sözünü Behçet Necatiğil'in kızı Ayşe Sarısayın yazmış ve kitabın hazırlanmasında Kamuran Şipal'den de bilgi alınmış. Ayrıca içine bazı mektupların orijinal halleri de eklenmiş. Mektuplardan sonra da Behçet Necatigil'in Kamuran Şipal için imzaladığı kitapların görüntüleri var. Burada okunması çok düşük ancak bence kesinlikle okunmalı, o kadar büyük bir zevkle okudum ki bitmemesi için çabaladım.
Reklam
Peyami Safa'nın kendi hayatından izler taşıyan romanı. Bu bilgiyi biliyor olmak okurken duyduğum her duygunun etkisinin artmasına neden oldu. Yaşayacağımı düşünmek dahi istemeyeceğim bir durumla uğraşan ana karakterimiz gerçekten de dayanıklıydı. Nüzhet'e olan aşkının bilinçsizliği ve nahif çakışmaları ve neredeyse imkansızlığı yer yer buruklaştırsa da; karakterimizin yaşadığı durumun nereye çıkacağının yarattığı şüpheyle karışık merak tüm kitabı bir an önce okuma isteği uyandırıyor. Türk edebiyatından bende çok iz bırakan bir roman oldu. En içten duygularımla okunmalıdır efendim, kesinlikle.
Kitap İnka uygarlığını 6 ana bölümde anlatıyor. İnka kuruluşunu, kültürel ilerleyişi, kurdukları devlet işleyişini oldukça yalın ve temiz bir dille anlatıyor. Altı ana bölüm de kendi içinde bölümlere ayrılmış ki bu da daha sonra belirli bir konuya geri dönmeyi çok kolaylaştırıyor. Genelde tarih derslerinde sadece ismi söylenip geçilen bir uygarlığı ve yarattıklarını öğrenmenin kültürel anlamda bana çok şey kattığını düşünüyorum. İlginizi çeken bir konuysa sahip olunabilecek güzel bir kaynak.
Yakıcı Sır Zweig'dan okuduğum en iyi metindi. Zweig ile pek aram yoktur, Yakıcı Sır'dan önce okuduğum 3 kitabı da beni etkilememişti. Yazım tarzını o kadar seven insana rağmen hala ortalama okuyucuların seveceği bir yazım tarzına sahip olduğunu düşünüyorum. Bu kitapta anlattıkları farklıydı, ana karakter Edgar'ın içine düştüğü hırs ve öfke çok iyi yansıtılmıştı. Diğer iki karakterimizin de kişiliklerinin vurucu özellikleri güzel belirtilmişti. Fakat beklediğim son bu değildi, Zweig'ın yarattığı son bu olmamalıydı diye düşünüyorum. Bu kadar farklı bir konu, beklenilmeyen karakterin bakış açısıyla anlatılmışken son bu kadar yavan olmamalıydı. Yine de karakterlerin serüveni ve betimlemeleri için okunmalıdır, efendim.
12 farklı öyküden oluşan ve Füruzan'a Sait Faik Ödülü kazandırmış öykü kitabı. Çıkmaza sürüklenen Türk öykücülüğünde bir kırılma noktası, modern Türk öykücülüğünün mihenk taşlarından biri. Benim açımdan akıcılığını her hikayede koruyabilen bir kitap değildi. Bazen öyle cümleler vardı ki hikayelerde, sayfalarca anlatılanın altın vuruşuydu. Her hikayede modernizmin ele aldığı sorunların izlerini görmek mümkündü, aynı şekilde Füruzan'ın hiç bitmeyen anne-kızlarını. Bende diğerlerinden daha ayrı kalan hikayeler ise "İskele Parklarında, Parasız Yatılı ve Haraç." Dilini benimsemek zor olabilir ancak anlattıklarının başka bir dille anlatılamayacağını fark edeceksiniz. İskele Parklarında öyküsündeki anne ve kızın kalan hayat serüvenini okumayı çok isterdim. Haraç'ta ve Parasız Yatılı' da hissettiğim burukluk her kitapta alınacak bir tat değildi bana göre. Okunmalıdır, efendim.
