Beril Kurtoğlu
@berilkrtglu
15 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Kitap, "Ben hasta bir adamım..." cümlesiyle başlıyor. Ve Dostoyevski, kitap boyunca bu cümleyi asla havada bırakmıyor.Zaten Dostoyevski okumak, o hastalık diye nitelendirdiği şeyin acısının, okurun derinlerinde hissetmesiyle anlamlanır. Bunda da onu görüyoruz, Franz Kafka'nın Dönüşüm kitabında bir sabah uyandığında böcek gibi uyanmak anlatılırken, Dostoyevski bir böcek gibi bile hissetmediğini söyler. Bir böcek bile değildir,ama olmayı pek çok kez istemiştir. Bu bile çok şey anlatır.
Kitap, yer yer acının insan doğasındaki yarattığı hazza değiniyor. Ve sıradan olmanın aptallığının güzelliğine. Çünkü bilincin her türlüsünün hastalık olduğunu vurguluyor. Normal insanlar, herhangi ikincil sebebi ana neden sayacak kadar onlara inanır ve bağlanır. Fakat derin düşünenler, bilinçli olmak hastalığı olanlar bunları yapabilir mi? Ya kendini diğerlerinden üstün gören fakat bunun hiçbir şeyi değiştirmeyeceğine inananlar? İşte bunlardan bahsediyor.
Yalnızlık ve acıyı az da olsa hissedebilen insanlar, bence bu kitapta çok şey bulabilirler. Hatta biraz daha fazla hissedenlerin başucu kitabı olacağına eminim.
Yeraltından Notlar 
Fyodor Dostoyevski 
Beril Kurtoğlu
Yeraltından Notlar Fyodor Dostoyevski Beril Kurtoğlu
Reklam
Düşünmek için. Anlamak için. Ben böyleyim. Olayları tam olarak kavradığımı hissedebilmek için, sözcüklere dökmek zorundayım.
Hepimizin çatlaklar vardır, korku ve kaygıyı arkasına alan hayat hepimizin kalbinde ve de zihninde küçük çöküntüler, izler bırakmıştır. Bizler de bu deformasyonlarımızın üzerini kırılgan umutlarımızla sıvamaya çalışırız. Savunmasız taraflarımı her zaman elimden geldiğince gizlemeye gayret ederim. Aslında ben pek çok şeyi gizli tutmayı yeğlerim.
