“Ah ben Vedia’yı bu kadar…”
Sevmeye ait bir kelimeyi söylemekten çekinerek, ağzından çıkan iniltinin ele verdiği zaafı telafi etmek isteyen bir diklikle doğruldu.
Ne büyük felaketti gönlün hiç yaşlanmaması! Çünkü gönül yaşlanmayınca, düşleri, düşünceleri de değişmiyordu. Ve insan ancak rüyada, düşüncelerde hür ve ölümsüzdü.