Çok zor bir eser.. Okumam bir buçuk ay sürdü ama sonunda onunla olan savaşımı yenip bitirebildim. Başlığından da anlaşılacağı gibi tam bir huzursuzluğun kitabı.. Yazarın iç dünyasını inip adeta onu yaşıyorsunuz ve emin olun gerçekten yorucu ve depresif bir varoluşu sorgulayan bir karakter oluveriyorsunuz.
Pessoa, "İsterim ki bu kitabı okuyunca, şehvetli bir kabus görmüş gibi olun" diyor.
Gerçeği söylemek gerekirse evet, bunu gayet iyi yaşıyorsunuz. Kitaptaki metinlerde belli bir konu akışı yok. Yazılan metinleri anlamak için bazı cümleler hakkında uzun uzun düşünmek gerekiyor. Haliyle çoğu insana sıkıcı ve yorucu gelebilir. İyi anlamak için sakin bir zihinle, temiz okuma yapmak gerekli olduğunu düşünüyorum. Gerçekten yaşamın bize verdiği anlamsız yükleri düşünmek için ve hayatı daha iyi kavramak için bizlere bıraktığı çok önemli bir eser..
İnsanın kıymeti bilmeyen topluluklarda kıymeti bilinecek insan yetişmez. Onun için " bizim insanımız"ın ilk vazifelerinden biri, insanlarımızı tanımak, ölçmek ve kıymet bilmeyi öğrenmektir. Bunu yapamadığımız takdirde, milli hayatımızın her alanında Diogenes gibi fenerle insan aramaya mecbur oluruz.