Her şeyi oluruna, kendimi sabaha bırakıyor, mutlu insanlar içinde ben de kaygısız, öne arkaya sallanıyordum.Bulutsuz, berrak gökyüzü; benim de gönlüm gölgesiz.
Reklam
İnsan deli olmasa bile, biraz hassas bir kalbe sahip olabilir pekâla. Öyleleri vardır ki, ufak tefek şeyler onları yaşatır da sert bir söz onları öldürür. Ben öyleyim işte.
İçinde milyonlarca yüreğin attığı şu kocaman kentte tek başındaydı ve şakır şakır yağan hain yağmurdan başka ona kulak veren ya da bakan yoktu.
Uzanmak ve odada tek başına olduğunun bilincine varmak ne hoştu! Yalnız kalmadan hakiki mutluluğu bulmak mümkün değildi.
Her şey aynı anda oluyor. Örüntülerden biri budur: Hiçbir şey olmuyorken, olan şeyler de durur ama bir süre sonra bu hareketsizlik fazla gelir ve davulların çalmaya başlaması gerekir. Bir şey olması gerekir. Genelde bu ihtiyaç sizden kaynaklanır. Bir telefon görüşmesi yaparsınız. “Böyle yaşamaya devam edemem, değişmem lazım,” dersiniz. Ardından kontrolünüzde olan bir şey gerçekleşir. Sonra hiçbir şekilde kontrol edemeyeceğiniz başka bir şey olur. Newton’ın üçüncü hareket yasası. Etki tepkiyi yaratır. Bir şeyler olmaya başladığında, başka şeyler de olmaya başlar. Ama bazen neyin niçin olduğunun -neden bütün otobüslerin aynı anda geldiğinin, hayattaki şansların ve acıların neden üst üste geldiğinin- bir açıklaması yoktur. Tek yapabileceğimiz, örüntüyü, ritmi gözlemlemek ve yaşamaktır.
