Nurdan Kaymak
@berrywhitemocha
20 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
büyük sanatçı derken? ben mi :))
Büyük Sanatçıların Gizli Hayatları Bu kitabı çooook sevdiğim bir arkadaşım “görünce aklıma sen geldin hediyesi” olarak almış bana. O kaaaaadarrr mutlu oldum ki..Bir çırpıda okudum ve bayıldımmmm. Eğer sanata ve sanatçılara ilgi duyuyorsanız muhakkak alıp okuyun derim, kitaplığınızda bulunsun :). canım arkadaşıma huzurlarınızda bir kez daha teşekkürlerSanat
Büyük Sanatçıların Gizli Hayatları Bu kitabı çooook sevdiğim bir arkadaşım “görünce aklıma sen geldin hediyesi” olarak almış bana. O kaaaaadarrr mutlu oldum ki..Bir çırpıda okudum ve bayıldımmmm. Eğer sanata ve sanatçılara ilgi duyuyorsanız muhakkak alıp okuyun derim, kitaplığınızda bulunsun :). canım arkadaşıma huzurlarınızda bir kez daha teşekkürler
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Masumiyet Müzesi
Masumiyet Müzesi Bu kitap için ennn sevdiğim kitap diyemem çünkü benim için hayatta en*lerimi belirlemek çok zordur. Zaten neden en* kavramı hayatımızda var ki??? Birçok şeyi aynı oranda sevebiliriz bence. İlla en* belirlemek şart olmamalı. Amaaa tüm bu düşüncelerimin dışında eğer en sevdiğim kitap bu* şeklinde bir görüş belirtmek zorunda olsaydım içtenlikle Masumiyet Müzesi’ni söyleyebilirdim. Neyse ki böyle bir zorunluluğum yok da diğer çook sevdiğim kitaplara haksızlık etmiyorum :). Dünyadaki herkesin okuması gereken ve dünyadaki herkesin bayılacağı bir kitap bu. Üstelik kitapta bahsedilen heeeeer şeyi canlı olarak somut bir şekilde görebilmeniz de mümkün. Bu gerçekten bambaşka bir haz. Kitaptaki karakterleri, onların bulundukları mekanı, ellerinde tuttukları nesneleri, evlerindeki eşyaları görebilmek delice bir fikir değil mi? İşte Masumiyet Müzesi’ni okumak insana bir kitap olarak bambaşka dünyaları sunuyor ve Masumiyet Müzesi’ni ziyaret etmek de insana daha önce hiç yaşamadığı kitabın somut şekilde içinde olabilme hazzını yaşatıyor. Lütttfennnnn eğer okumadıysanız hemen şimdiii tam şu anda bu kitabı okuyun ve sonrasında koşarak Masumiyet Müzesi’ne gidin (hayalim Orhan Pamuk’la müzede karşılaşmaktı ama olmadı :( belki siz denk gelirsiniz :))Edebiyat
Masumiyet Müzesi Bu kitap için ennn sevdiğim kitap diyemem çünkü benim için hayatta en*lerimi belirlemek çok zordur. Zaten neden en* kavramı hayatımızda var ki??? Birçok şeyi aynı oranda sevebiliriz bence. İlla en* belirlemek şart olmamalı. Amaaa tüm bu düşüncelerimin dışında eğer en sevdiğim kitap bu* şeklinde bir görüş belirtmek zorunda olsaydım içtenlikle Masumiyet Müzesi’ni söyleyebilirdim. Neyse ki böyle bir zorunluluğum yok da diğer çook sevdiğim kitaplara haksızlık etmiyorum :). Dünyadaki herkesin okuması gereken ve dünyadaki herkesin bayılacağı bir kitap bu. Üstelik kitapta bahsedilen heeeeer şeyi canlı olarak somut bir şekilde görebilmeniz de mümkün. Bu gerçekten bambaşka bir haz. Kitaptaki karakterleri, onların bulundukları mekanı, ellerinde tuttukları nesneleri, evlerindeki eşyaları görebilmek delice bir fikir değil mi? İşte Masumiyet Müzesi’ni okumak insana bir kitap olarak bambaşka dünyaları sunuyor ve Masumiyet Müzesi’ni ziyaret etmek de insana daha önce hiç yaşamadığı kitabın somut şekilde içinde olabilme hazzını yaşatıyor. Lütttfennnnn eğer okumadıysanız hemen şimdiii tam şu anda bu kitabı okuyun ve sonrasında koşarak Masumiyet Müzesi’ne gidin (hayalim Orhan Pamuk’la müzede karşılaşmaktı ama olmadı :( belki siz denk gelirsiniz :))
Alçakgönüllü Bir Öneri Kitabın ismi beni aşşşırı çekti ve çok zarif cümleler hayal ettim açıkçası ama maalesef deneme kitabıymış, çok sıkıldım sadece bitirmek için okudum. Beni affet Jonathan :((( kitapta herkesi aşırı derecede eleştiriyor kendisi, ben de buradan saygıyla(!) onu eleştirmek istiyorum:
vakit kaybıydı.......
Oblomov <3
Oblomov Şu sıralar kendimi tam olarak Oblomov gibi hissediyorum. Bulunduğum yerde varlık gösteremiyorum. Yok gibiyim adeta. Mutsuzum. Oblomov halinden mutsuz muydu? Tartışılabilir. Hissettiği birçok şey olsa da hepsine yokmuş gibi davranıyordu. Hissizlik hissi bana Oblomov’u çağrıştıran şey tam olarak. Oblomov’u tam anlamıyla tanımlayabilmek mümkün değil. Ama insanın bu karakterde kendinden pek çok şey bulabilmesi mümkün. Ben bu sıralar yaşadığım süreçte Oblomov’un neden harekete geçmediğini çok iyi anlayabiliyorum mesela ve onunla aynı şeyleri hissediyorum adeta. Evet bir şeyleri bazen sadece zihnimizde sürdürmek mümkün.Eyleme geçememek* değil bu. Eylemin gerçekleşmesi için insanın içinde bir dürtünün olmaması ve insanın bu dürtünün eksikliğinin dahi farkında olmaması. Hayat bazen bu anlardan ibaret. Hareketsizlikten, olanları yalnızca seyretmekten ibaret. İşte Oblomov tam olarak bu. Bir seyirci. Kendi hayatında bile bir seyirci. Ben de bu aralar öyleyim ve bu filmden çok sıkıldım artık...Edebiyat
Oblomov Şu sıralar kendimi tam olarak Oblomov gibi hissediyorum. Bulunduğum yerde varlık gösteremiyorum. Yok gibiyim adeta. Mutsuzum. Oblomov halinden mutsuz muydu? Tartışılabilir. Hissettiği birçok şey olsa da hepsine yokmuş gibi davranıyordu. Hissizlik hissi bana Oblomov’u çağrıştıran şey tam olarak. Oblomov’u tam anlamıyla tanımlayabilmek mümkün değil. Ama insanın bu karakterde kendinden pek çok şey bulabilmesi mümkün. Ben bu sıralar yaşadığım süreçte Oblomov’un neden harekete geçmediğini çok iyi anlayabiliyorum mesela ve onunla aynı şeyleri hissediyorum adeta. Evet bir şeyleri bazen sadece zihnimizde sürdürmek mümkün.Eyleme geçememek* değil bu. Eylemin gerçekleşmesi için insanın içinde bir dürtünün olmaması ve insanın bu dürtünün eksikliğinin dahi farkında olmaması. Hayat bazen bu anlardan ibaret. Hareketsizlikten, olanları yalnızca seyretmekten ibaret. İşte Oblomov tam olarak bu. Bir seyirci. Kendi hayatında bile bir seyirci. Ben de bu aralar öyleyim ve bu filmden çok sıkıldım artık...Bu yazarın yalnızca adını duymuştum. Kitapları hakkında hiçbir fikrim yoktu ve bir gün fakültenin kütüphanesinde dolaşırken bu incecik kitaba gözüm ilişti ve hemen alıp okumaya başladım. Assla tahmin etmediğim şekilde distopik bir kurgunun yer aldığı bir kitaptı. Bir çırpıda bitti. Ertesi gün götürüp hemen kütüphaneye teslim ettim. Çünkü içim sıkılıyordu sanki, okuduklarımın etkisi ve kitabın içindeki buhran tam olarak esir almıştı beni ve o an kitaptan kurtulduğuma sevindim. İncecik bir kitap sayfa sayısı oldukça az evet ama çok fazla şey anlattığı kesin. Anlatılanlar insana tesir de ediyor elbette. Herkes kesin okumalı mı? Bilemem. Ama en azından birileri okumalı..
